CAPVT SEPTIMVM

ir88

qui praeterquam, quod non exiguum Scriptorumnumerum, a Whartono neglectum, obseruarit, ineo cum primis fuit adsiduus, vt illius aetatis monu-menta nondum edita, quae pastini in Bibliothecisdelitescunt, quantum quidem licuit, indicaret. De-nique Caueus tres subtexuit Dissertationes singula-res, quarum prior de Scriptoribus ecclesiasticis incer~tae aetatis , altera de libris et officiis ecclefiaßicis Grae-corum , tertia de evsebii Caesarienfis Arianifnio yaduersus ioh. clericvm, agit, Recufum est, sedadmodum vitiose, elegans vtilislimumque OpusGeneuae a. 1694. et a. 1699, quo Pars altera prodiit,in sol. Denuo id factum ibid. a. 1705. et 1720.quae postrema exemplaria et magis nitida sunt etadcurata. Optima vero nunc, et a Caueo ipsometante obitum insigniter emendata atque aucta, editioest Oxontenfis , cuius Volumen I. a. 1740. Vol. II.a. 1743. in f exiit. Qui eiusdem sustinuit curam,in Obferuationibus cuilibet folio adiectis, prae-cipueque tribuendis industriae thomae teni-soni, Archiepifcopi Cantuariensis, varias Scri-ptorum ecclesiasticorum editiones notauit, cumantiquiores, a Caueo praetermissas, tum nouisti-mas, quae demum post eius mortem accesserunt.Operam etiam dedit, ne Rectores ignorarent eosScriptores, qui Auctoris in huius argumenti pertra-ctatione sequuti sunt vestigia. Oxoniensis autemeditio quum rarius postit in Germania comparari,laudando consilio Basii, a. 1741. noua est adornata,quae commendatur in den Leipz. gei. Zeit. a. 1746.p. 33 h fy- Historiam praeclaristlmi Operis ipse Au-ctor exposuit in doctissimis Prolegomenis, quae legiomnino debent. Caeterum conf. de eodem ABaErud. Lat. a , 1690. p. 76. et a. ifyp. p. iß. sq. ten-tzelii monatbl. Vnterred. a. 1690. p. 948- sq• item-que die neueste Historie der theologisch. Gelehrsamkeit,

quod