DE SCRIPTORIBVS VITARVM. rzc>7
land , “welche entweder die Theologie und heiligen Spra-chen öffentlich lehren , oder fich sonst durch theologischeSchriften bekannt gemacht haben , - - - als eine
Fortsetzung , Verbesserung und Ergäntzung des Lexici(Moferiani) caet. ibid. a. 1743. Addita est Conti-| nuatio, seu Pars II. a. 1746. cum Adpendice et Indicenominum copiosiori, ad vtrumque tam Moferi,quam Neubaueri, Opus adcommodato. In Prae-satione , Parti priori praefixa p. L-sq. plura memo-rantur, quae pertinent ad cognoscendas Vitas Mo-serianas. Cf. die Leipz. gei. Zeit. a. 1744. p. 42$. eta. 1747. p. 57. Qui iam in Epiflola ad loh. Christoph.Colerum , Lips a. 1736. in 8• Germanice excusa, Vi-tas omnium Doctorum Theologiae, hoc saeculo incoetu Lutherano mortuorum, promiserat, wich.ranftivs , is postea consilium hoc nonnihil muta-uit, animumque adpulit solum ad eos Theologos,qui Doctoris decorati honoribus in Electoratu Sa-xonieo nostra aetate diem obierunt supremum.Edidit igitur Lipfiae a. 1742. in F. Leben und Schrif-ten aller Chursächßschen Gottesgelehrten , die mit derDoctorWürde gepr anget , und in diesem ietztlaufendenJahrhundert das Zeitliche gesegnet. Duae sunt Par-tes, in quibus, ordine aiphabetico, octo etseptuaginta Doctores Theologos exhibet. Recen-sentur omnes in Zlclis Erud. Lat. a. 1744 .p. qn. sq.Praeclare hoc labore meritus est Auctor de Histo-ria litteraria et ecclesiastica patriae suae, neque ta-men a partium studio videtur vbique alienus.Profitetur ipse in Praefatione, multa ab se fuisseomissa, quibus gloria quorundam commaculariposset, ex quo facile licet suspicari, non magnamsemper fidem calamo eius esse adhibendam. Spemetiam fecit Partis tertiae, Theologos Saxonicoscontinentis, qui summam dignitatem AcademicamCQnse.qu.uti non fuerunt. At postea destitit conatu.
No uis«