DE SCAIPTORIBVS VITARVM. 1 3°9

Veterum Ictorum Vitas, reculas mox a. 1737.in 4. Argentor. a. 1538- in <?. iterumque Bafileae a.1555. in 4. item in Tractatu Tra&atuum Veneto To-mo 1 . num. 11. Is vero a. 1584* prodiit. Hunc fe-quutus est ioh. bertrandvs, Praeses Tolosanus,cuius exstant B tot Nojctijctov, fiue de Jurisperitis libri II.Parente iam pridem viuis erepto, filii eius huncingenii foetum Tolosae a. 1617. in 4. luci exposuere.Sed ista editio vitiis scatebat quam plurimis 3 ita-que emendatior successit L. B. a. i 6-/<j.in $• adie-ctis ad finem libri aeg. menagii, aliorumque Vi-rorum eruditorum, animaduerlionibus. PostBer-trandum idem saxum voluit gvil. grotivs, Hu-gonis frater, qui moriens reliquit Vitas Ictorum ,quorum in Pande Ciis exflant nomina. Has, diu laten-tes in tenebris, protraxit tandem iac. grotivs,filius, ac diuulgauit L. B. a. 1690. in 4. Quum de-inde tres hi Scriptores rarius inuenirentur, eos lau-de dignissimo conatu Halae M. a. 1718. in 4. con-iunctim exhibuit ioh. Christoph, franckivs.Titulus huius Operis hic est: Vitae tripartitae Iu-risconfultorum veterum , a bern. rvtilio, ioh.BERTRAND O et GVIL. GROTIO COIlscriptae. Mui-

ta in hac noua editione praestitit Franckius. Pri-mum enim, ne molestae essent longae narrationes,continuo cohaerentes filo, quales praecipue apudRutilium occurrebant, omnia distinxit in Capitaet Paragraphos, summisque perpetuis, ad mar-ginem adseriptis, singulorum, quae totum Volu-men complectitur, epitomen concinnam parauit:tum notas, sub finem in Leidensi Bertrandi editio-ne obuias, statim suo auasque loco subiedt, tho-MAEque REiNEsii addidit manuscriptas, insertasimul p. 126. lavr. piGNORii Epistola , Iulium Pau-lum Romae, patriae, aduersus Bertrandum, quiTyrium eum crediderat, vindicante , praemiua-

que