BE LIBRIS DAMNATIS ET PROHIBITIS# l6A!

täte animarum tum demum se visurum dixit, fi quandosenex, diues , aut Germanus fieret. Post multas tergi-versationes Moshemio confessus est aliquando Ar-pius, animi tantum et exercendi ingenii gratia se,

3 uae pro nefario hoc homine scripserit, litteris tra-idisse, neque se propterea litem cuiquam inten-j taturum esse, - - quibus subiicit moshemivs:i Nescio vero , quid viri doch mentem tam subito muta -J uerit , qui alias eruditis hominibus non semel fuerat; professus , se nihil in Apologia iUa ingenio , nihil ioco ,

I eunda vero veritati dedisse. Vid. Thesaurus epiftolic.

, Lacrozianus , Tomo I. p. z-]6. Ipse Auctor in Feriisaefiiualibusp.30. disertis adfirmat verbis, sanctequeet per Deum testatur, nullum alium in defendendoVanino scopum fuisse propositum, quam inuestiga-tionem veritatis, superstitionis autem destructio-nem, cuius radices, nisi pullulare prohibeantur,

I penitus euelli nequeant. In adornanda libelli fuiI editione altera secundis curis politiore, nouisqueauctiore accessionibus, Arpium fuisse occupatum,ibidem p. 32. legimus, idque paullo clarius exponitmoshemivs in Tbes epist. Lacroziano /. c.p. 2$z. vbisignificat, eum aliorum doctorum virorum Disser-tationes, ad ipsum missas, adiuncturum, Buddeum,Durandum, qui saepe contradixitArpio, Schram-mium , aliosque refutaturum, quin in martyremLutheranum Vaninum suum transformaturumesse. Sed euentu quidem prospero caruit hicceconatus, quod omnino dolendum, quoniam hodiedifficulter comparatur Apologia Arpiana. Hausitexinde varia, vt ipse haud infitiatur, multa, quae adrem pertinere non videbantur, omisit, nonnullaquoque, ab Arpio non obseruata, adiecit, nec, vbidissentiendi caussas inuenerat, eas reticuit eliasfrid. heistekvs, Laurentii filius, in aetatis florebonis litteris Ordinique suo ereptus, Jpologiae pro

Ppppp 5 Medi #