DE LIBRIS DAMNATIS ET PROHIBITIS, 1741

lapsu haud esse repetendum; mysteria exhiberefictiones sacras; interque gentes superstitiosas eosad summam peruenisse felicitatem, qui virtutioperam dederint, nullam licet habuerint cognitio-nem Christi, Ingenio abutebatur Peyrerius, dequo, eiusque scripto ita thom. crenivs Exercit.philol, Inflor. Fasce II. p. 11, mentem explicat suam :Quantum ex ipsius libro intdligere possumus , est equidemvir non plane rudis artium et litterarum, et attigi (se vide-tur geographica studia et astronomica, delibasse que hi-storica sed in linguis eruditis vitra Latinam non pro-ceffit, Graecae et Ebraicae plane imperitus , Stilumhabet valde inaequalem, aliquando turgidius et alttoricothurno insurgentem , aliquando humilius repentem ,ac plane languentem et qualis solet eorum esse , quorumstudia i am diu multum aeruginis contraxerunt. Intheologicis ]plane infans esi. In propugnandis suisdogmatibus haud admodum obstinatum fuisseAuctorem rigidumque, sequentia declarant, Quumenim anno i 6 ;ü. Bruxellis coniiceretur in carce-rem, Principis autem Condaei, Maecenatis fui,satisdatione liberatus Romam concessisset, missapriori religione amplexus Pontificiam est, librum-que de Praeadamitis eiurauit, Exstat hac de reEpistola eius ad Philotimum , qua exponit rationes,propter quas eiurauerit seftam Cahiini , quam profite-batur , et librum de Praeadamitis , quem ediderat,Prodiit R ovi ne a. 1657, in 4. et recusa fuit Francos.tfjS- ead. forma- Eodem anno Paris, in <?. successit;versio Gallica, quam sic inscriptam apud freyta-givm l. c. reperimus: Lettre (P isaaq La peyrereeontenent les raifons, qui Pont oblige d'abjourer le Cal-vinispie et fim livre des Preadumites ; traduite de La-tin par PAuteur meine. Quae Epistola non diuersaab eiusdem Apologie, cuius scripti Paris, a. t66q. in 8 -excusi mentionem injecit engelivs in Bibi, sele&ijs.

h 1 H»