DE LIBRIS DAMNATIS ET PROHIBITIS. 174J

glico excusi sermone! Primum hic adseritur, eo-dem tempore cum Adamo alios adhuc esse homi-fines factos, variis repetitis argumentis, quae iamprotulerat Peyrerius: deinde lapsus Angelorum'negatur, nullumque statuitur locum dari, in quemdetrusi fuerint poenae caussa. Omnis tractatio eospectat vtique, vt librorum diuinorum auctoritaslabefactetur. Vid. lilienthalii theol. Biblioth.Vol. I. p. 325. Succedat Histeire des Sevarambes ,de cuius libri vero vero cuctore diuerfae suntI eruditorum opiniones, mollervs ad Polyb. Mor-1 hofianum Tomo /. lib. i. cap. F. st. 25. haec notauit:j Hifloriae Seuarambum auciorem fibi videri IsaacumVostium, Morbofitis amicis saepe fajstts est. Alii archi-' tectum dixere Sidenum quendam, nauis praefe-I ctum, qui schedas has manuscriptas cum omni! haeredi täte reliquerit amico, vt easdem ;in ordi-1 nem redactas ederet. In Recueil de Litteratur e , deThilos, et d' Histoire, Amstel. 1730. in lp, quod poli-tissimum Opusculum ex iordani profectum in-genio est, p. 43. nescio quo fundamento indicaturDelonus, verbi diuini praeco. Maiori quoque ro-bore indigent, quae in ABis Erud. lat. a , 17^3.p. pf. memorantur. Ita vero Collectores, hocloco Epistolarum Leibnitianarum ad diuersos Vo-lumen IV. perlustrantes: De autore SenarambiorumHistoriae nihil certi habuit exploratum (scilicet Leib-nitius). Nouimus vero, eum fnijfi Pfeifferum 'quen-dam , muneri vüi haud admotum, Brunsuici apud fra-trem, Ecclefiaften ad S. Catharinae, diu commoratum ,Gallicae linguae peritis; mum, Theologiae ohm candi-datum. Plerique sequuti videntur clericvm, quiin Biblioth. choifie , Tomo XXV. p. 403. haec pro-fert ad libri auctorem pertinentia: DHifioire desSeuerambes , inquit, a ete composte originairement enVranpis par un prouiucial, nonime Veiras, que seu

Mr.