in Latinum translata- 257

Regiamque Declarationem consentire, qu® ad meam quo .que Dicecesim Regaliam extendit. Ego, a quo temporeexaminandam hanc qu®stionem suscepi, ut tanto securiorvidelicet, expersque periculi in hac causa progrederer,Deoque, ac conscienti® me® satisfacerem , fateor inge-nue , adeo me certum persuasumque eile redditum, Dioe-cesin meam a Regalia immunem eise, ut non amplius deillius libertate dubitaverim; neque id tantum de particu-lari Ecclesia mea, sed de tota Narbonensi Provincia, cujusquoque immunitas non privilegio, non contractu aliquonititur, sed innata & co®va, atque ab ipsa fundatione, inhanc usque diem accepta productaque libertate. IpsaMetropolitana Narbonensis Ecclesia, qu® omnium in hocRegno fere antiquislima elf, & äqua mea Alectensis origi-nem duxit, cum hac libertate nata est, earnque & priusquam Coron® uniretur, & postquam unita est, LuFo vicosancto regnante Regum patrocinio retinuit, pr®sertim postLugdunense Concilium, quo Regalia prohibebatur in alialoca, quam qu® illam usu recepislent, extendi; nec ex-emplum ullum ostendi poterit, violat® tam sacr®, & an-tiqu® Posseffionis. Id quod Dominus de Marea tam in qua-dam Deductione ad preces Conventus Cleri Gallicani deanno 1655. edita, quäm in octavo libro de Concordia Re-gni, & Sacerdoti) pr®clare ostendit; suppetüntque quamplurima istius rei monumenta in Actis Cleri Gallicani.H®,pr®ter alias,sunt rationes, qu® morat® me sunt,nepaterer juramentum fidelitatisin acta publica referri, ne-que Regi® Declarationi acquiescerem; cum id facere haudpostem, nisi conscienti®, ac officio meo deesle vellem.Led nec animus mihi erat ulterius progredi, si modö peraliorum importunitatem licuisset. Ij enim ea usi occasio-

K k »e„