in Latinum translata; 307

eepitj vixquepotuir ad meliorem frugem revocari. Philip-pus item hoc nomine primus in tertia dynastia Ecclesias subpraetextu investiturarum vendebat, aliäsq; devastabat,.licetSancto Gregorio VII. sumo Pontifici (ut ipfius littera; fidemfaciunt), acriter hujusmodi sacrilegia reprehendenti debi-tam polliceretur emendationem. Multum praeterea obstititEpiscoporum fine ipsius asiensu,licet alias canonice electo-rum, consecrationi, ut de Gallone refert JvoCarnotensis.

Ludovicus VII. cognomine Junior, non solum Petruma Papa Innocentioll inArchiepiseopum Bituricensem con-secratum recipere recusavit, sed ipsam Ecclesiam Bituri-censem , & Catalaunensem, & Rhemensem, & Parisien-sem plurimum afflixit, ut conqueritur Sanctus Bernardusin suis Epistolis.

• Si Reges, Beatissime Pater, ad aperte illicita seseex-tendunt, obsistentibus Summis Pontificibus: quid ipsis dis-simulantibus ? prasertim si introductam semel possintopponere consuetudinem. Certe cum Concilium Lugdu-nense Decreto, de non usurpanda Regalia, postulantibusFrancorum Regis oratoribus clausulam ad futura tempo-ra restrictivam adjecislec,Bonifacius VIII. nulla diligentia,nullo labore obtinere potuit,ut Philippus IV.a convertendisin proprios usus Eeclesiarum vacantium reditibus, &c con-ferendis pleno jure Benefici js in aliquibus Ecclesijs,in quibussuperiores Reges ea consueverant uti authoritate,abstineret.

Et sane, Beatissime Pater, Reges nostri primo reditusfuturo conservabant Episcopo,deinde feudorumRegaliumproventus in sua commoda impendebant. Postmodumidem de decimis, qute jure Divino ad Ecclesiam pertinent -jus sibi statuerunt. Demum beneficia ipsa pleno jure di-stribuerunt htec quidem principio m quibusdam an-

Q. q 3. tum