in Latinum translata. 339

Equidem ingenue fatemur, calamitates, quibus con-flictamur, nostris peccatis nostrisque imperfectionibus ma-gna exparte deberi; sed nec Vos abnuetis, Vestra quoquepeccata multum ad eas contulisse; quamquam & hoc ipsumneghgenci« nostra; adfcribimus, quippe non ea, qua parest, industria partes Officij nostri explemus : friget orandistudium: exempla minus quam oporteret sincera & incon-taminata : mores non latis incorrupti Zeloque Apostolicoflagrantes: denique omnes fateamur oportet, flagellaDivina? justitia?;nostris peccatis, abusuque Divinarum gra-tiarum provocata fuiste, & forsan graviora adhuc impen-dent, nisi justitiam Divinam celeri poenitentia, dignäquesatisfactione occupemus.

Haec nostra consilia illis forte intempestiva videbun-tur, qui dies Quadragesimale jejunium praecedentes omnivoluptati morumque licentia; dedicarunt, perinde ac fipropositum haberent Spiritui Sancto futurteque poeniten-da? impedimcnt^obijcere, & jejunium atque alia sacriillius temporis opera contra intentionem Ecclesia? planeinutilia reddere. At veri legitimique Christi fideles, ubivident Matrem suam Ecclesiam abjectis gaudij insignibusluctu opertam, ut siium amorem & obsequium in Matremrestentur, eundem ipsi quoque dolorem ,eosdemque mo-res induunt: &c quamquam omni Christiano nullum sictempus exercend« poenitenti« importunum; tunc tamen,quicunque veram fidem amplectitur, vacare illi obstrin-gitur, quando judicium Dei observatäSanctuario incipere,ac etiam cum Divina? glori« jactura, si ita loqui fas sit, vin-dictam coelestem exerceri, quod plane pra?cipuum est iratiNuminis argumentum. Nulla ergo ratio permittit ,ut filij■Matrem dolentem deserant, multoque minus, ut ejuslacry-

II u masx