in Latinum translata. 405

hujus Societatis hominum esset h«c ergaEcclesiam affectio,aut propagand« Regalia studium. Unus eorum nomineMeynier (ut c«teros omittam) eum ex novo Regali«jure fructum jam percepit,ut tres suos nepotes, totidem be-»eficijs, ut ipse putat, auxerit, ut ego existimo, jugulaverit.

Quot Episcopos eo nomine in.vifos aul« fecerunt, exijspr«fercim, qui optimi ministerium suum implent, qui-que Sanctitatem Vestram «mulati, corruptissimam illamde moribus doctrinam e suis Dioecesibus eliminant?

Quod nobis ä Patribus Societatis Apamienfibus obse-quium hucusque denegatum sit, de sententia atque decretoprimorum Provincia; factum est, quos accepimus eam obcausam in unum Tholos« convenisse: utrum num adver-sus Dominum, & adversus Christum ejus? quid in eo coetudeliberatum conclusumque fuerit, subsecuta demonstravitcontumacia, qu« neque per Sanctitatis Vestra; litteras, poe-nam excommunicationislat«sententiae continentes,com-primi potuit. Siquidem etiamnum publice seculariumConfessiones excipere pergunt- Lt animas Christi sanguinoredemptas Diaboli laqueis irretiunt, boc est absolutionibus,quas SanctiratemVestram nullas declarasse non ignorant.

H«c tanta mala, Pater Sanctissime, quis crederet, nonalio de fonte profluere, quam ab eorum de probabilitate

doctrina? Narrabant non ita pridem Pater.Le Pater.

non esse quidem indubitatum jus Principis circa Regaliam;este summo Pontifici rationes suas, & Regi suas; & nihilo-minus fas este Regi, probabilem sententiam fequuto, jussuum tueri; nec debere eum istius controversi« judiciumSanct« Sedi permittere: qui sermo adeo perculit quen-dam adolescentem Clericum, nobilem,doctum, acpium,ut instar Danielis insurrexerit in istos senes, qui non Su-

Eee z. sannam,,