In Latinum translata. 417

Venum, Pater Sanctissime, diuturna Sanctitatis Vestraspatientia, qu® Reos ad perfectam conversionem adduceredebuisset, nascens poenitentia: desiderium praefocavit.Reverendissimus Archiepifcopus, primum quidem sparsade salsitate rescripti Apostolici fama, deinde aulicorumEpiscoporum defensione, tum litteris ä sacra Congregatio-ne ad ipsum scriptis confirmatus est; & Sanctitatem Ve-stram ulterius non progressuram confidens, nos, aliosqueEcclesia: obscquentes Clericos &c laicos, sive per se, sive perVicarium Generalem ä se constitutum, usque ad extermi-nium persequitur. Si quis Ecclesia: mandatis obtemperans,Confessarios quasrit legitime approbatos ; in strictissimavincula detruditur, aut alijsgravissimis poenis plectitur.Non alius criminis reus est vir quidam , (ut de reliquistaceam) jam pridem in tetro carcere Apamijs distentus,quam quod Parochum canonice institutum, ad audiendammulieris periculosissime decumbentis Confessionem ac-cersistet. AParochijsfugant Vicarios omnes pie fanctequeviventes, gregique suo sedulo invigilantes, qui tenuitatisme®, vel potius Sanctitatis Vestra: vocem audiunt, alienos-que sequi recusant: quodque vehementissimi doloris sen-sum auget, substituuntur perditissimi homines, quorumaliqui publice ebrij visuntur, alij verbisobscoenis fugien-tes castas virgines prosequuntur, & si comprehendere ne-queunt , in hlasphemias prorumpunt. Nec laudabilioressunt Regalistarum mores; eorum unus cum soluta, cumconjugata alter, ita conversantur, ut toti Civitati maximosint scandalo.

De Patribus Societatis Jesu ,utinam! aut nulla mihi di-cenda forent, aut bona 1 sed charitas, qua: operit multitu-dinem peccatorum, non refugit, imo festinat, de erranti-bus