in Latinum translata, 42*

Ha:c cum ita se habeant, ut quid Domine recessisti lon-ge ? despicis in opportunitatibus, in tribulatione ? Airputatis fore, ut possit Vester aliquando Successor faciliustutiufque res istas componere, Ecclesia: vulneribus minoricum periculo mederi ? Sed quis erit iste Succestbr tamfui fidens, ut se lnnocentio XI. praeponat ? tam felix - ut inmeliora tempora incurrat? tam denique fortis, ut quodmonstrum SanctitasVestra nascens ac debile vix ausa fueritperstringere, id ipse jam adultum, jam auctis viribus formi-dandum non dubitet jugulare ? Sed velit ipse, quidquid nosEcclesia: Dei optimum fore putamus; illine adversari)nostri parebunt, ejusque decreta reverebuntur, facti tumde strage nostra feroces, de longa possessione superbi, deVestro quoque exemplo in insequentes Pontifices pervica-*cissimi ?

Ita est, Pater Sanctissime, sunt apud nos ali« multasnec Regalia mitiores pestes - qu« sub nomine libertatumEcclesias nostras populantur. Quo vero ista defendentessefe umbone clepunt ? Non alio profecto, quam invaden-tium usu, vel aversandum clade, Summorum Pontificumsilentio, quod silentium nutum ac voluntatem interpre-tantur. Exemplo sint Appellationes tanquam per abusum,illa non ita multo tempore in exitium totius Ecclesiastica:jurisdictionis exorta monstra. Dubia initio, tremula,pa-ventia prodibant, & vel improbis non fatis proba videban-tur. Nunc vero quia siluit Roma, quia non obstitit, esse-runt in ipsam Romam audacissimum caput, sanctaque vhdentur, quibus Apostolica fulmina pepercerunt.

Sunt, Beatissime Pater, qui existimant, SanctitatemVestram Regaliam propter ea non rite damnasse, quod virderentur adversarij meliora suapte sponte inijsle consilia >

ac