In Latinum translata. 437

ctrina & pietace conspicui Alexander 111. Innocentius 111.atque alij comprobässent ; non illud denique sacrum ge-nerale Lugdunense Concilium tot personis, tocquc ichtitulis sua auctoritate firmastet. At enim extendi vetuit adeas Ecclesias, quae primaeva atque innata libertate gaude-rent; sed ut hanc mcerim quaestionem omittamus, nequeminutatim verba Concilij, variosque sensus quaeque ante-gresta, quaque consecuta sint, expendamus: id sane liqui-do constat, nullum esse periculum, ut extensum Fidei,moribusque noceat, quod illaesa Fide, salvaque.morumregula, longe lateque propagatum, plurimas jam RegniEcclesias occupärit; ex quo illud efficitur,Regali* causam,non ad (a) Fidei, morum que regulam, quae immobilis & irre-formabilis sit, sed ad disciplinam, quae pro locis ac tempori-bus subinde mutetur, quaeque temperamenta ac salubremillam moderationem admittat, omnino pertinere.

Jam ergo constituto quaestionis statu, BeatissimePater, quantum intelligimus, rem totam expediri haud dif-ficile fuerit; cum id unum inquirendum restet, justänecausa fuerit, cur post Ecclesiarum quarumdam libertatemtotisscxagintaannis strenue propugnatam, victi in eoTri-bunali, quod ipsi antiquo more Regni appellavimus, ac-quiescere potius,quam omnia commovere, Regiam po-testatem cum Pontificiali committere, nova denique bellaciere vellemus. Nos pacem anteponimus, nec in similicausa piget imitari Vindocinensem Abbatem non minusfortitudine, quam prudentia clarum, cujus verbis dicimus:

( b) Habeat Eccleßa suam Ubertatem ; sed summopere caveat, nedum nimis emunxerit eliciat sanguinem , & dum rubiginem devas conatur eradere,vas ipsum framatur.

1 i i 2 . Neque

(a)TmuIIia. deVirginibm velandi»., (b) Goffridiu Vindocinensis opusculo 4.