in Latinum translata. 44t

reßt: hos enim Principes,’ Regalibus occupatis, stepeetiam fme Regum conscientia relaxatis,omnia perturbasse:at postquam Regia potestas distractas Provincias ad seserevocavit- & afflictum diu - dissipatumque Regnum suamdemum integre sub uno Capite nobilissimo pariter ac va-lentissimo sanitatem intellexit, tunc obliterandam, qutelaceros artusolimdehonestabat, foedam diversitatem, necRegio juri ex antiquissimis, receptisque Regni Francici le-gibus , nocere potuisse postessionem intermissam, quam &per Principes sibi subditos diu retinuislent, nec ipsi Unquamanimo dimisissent; universasque Ecclesia:, non tantum addecorem, sed etiam ad robur, firmamque compagem, eo-dem denique jure componendas. Neque vero obstare Lug-dunense Concilium , quippe quod nec Reges nominet,exPontificijs quoque Decretis pro sua Majestate specialiterappellandos, nec dePra:bendis loquatur, & alio verti pos.sit; neque ä Pontificibus Regibusve in questione Regalia:,cum de ea maxime ageretur, memoratum, aut leviter sal-tem indicatum fuerit.

Hiec utcumque se habent; neque enim lubet comme-morare, quL Antecessores nostri reposuerint, aut litigareest animus coram Vestra Sanctitate pacis negotium tracta-turis; h^c, inquam, adeo Regi js Magistratibus infixa mentisedent, ut äse avelli nulla ratione patiantur, causaquececiderimus,eorum quoque sententia, qui & axjuitätis lau-de florerent, & in nostrum ordinem essent propensissimi;qua consensione victus Rex Maximus, satisque sibi con-scius, quäm ab invadendis Ecclesiarum juribus abhorreret,jus Regium putat, quod in universum Regnum pene dif-fusum , suo velut cursu undique protendatur, rerum simili-tudine , parique Ecclesiarum conditione , velut m procliva

ductum.