in Latinum translata, 447

dam omittere, ut alia, eäque potiora servet, multa quoquein melius serendo- commutare. Ipsa Regalia quantum im-minuta est, cum pijPrincipes ä potiundis fructibus jam ab-stinuerint - & gravislima onera alendorum militum acProcurationum sponte remiserint, ut jam illi ä nobis, sineceslesit, memorem animum suo quodam jure reposcerevideantur ? Quid attinet commemorare in Epiicopis atqueAbbatibus eligendis, investituris, in juslionibus, permis-stonibus-assensionibus Regijs, in Episcopatuum & Abbatia-rum concessione & dono, in Hominijs quoque & Sacra-mentis fidelitatis, (a) quam multa primum censuris gra-vissimis reprobata, mox ultro concessa sint? Ipsa Apostoli-ca Sedes, arx Ecclesiastica libertatis, quam multa Princi-pum in seipfam quoque jura tolerant, imoaliquando con-ceslerit, ipsa temporum mora excussa cervicibus - & inoptimum statum sponte restituta? An ergo Ecclesia (a) levi-tate usa est? fmtque m illa est & non ? Absit, sed satis sibi con-scia «ternitatis fu«, ipsique veritati semper immobili ani-mo adh«rescens, aliqua fui parte humanis se rebus utcun-que accommodat , nec tam temporibus, quam animaruijisaluti servit, (b) Hac dicendo doctam Paternitatem Vestram nondocemus,sed eamdem consulendo & rogando monemus, ut ibt con-filij & pietatis studeatis vifieribus abundare , ubi fas non <f, for-titudinem exercere.

Quare, Beatissime Pater > ad lacros Vestros pedes ri$provoluti, atque Apostolicam Benedictionem expectan-tes, Summum illum Ecclesi«, vestrique unici PrimatusAuctorem oramus - obsecramus, uti mentem Vestram adpacis consilia inflectat, & qu« pacis studio, exemplo Ma-

Kkk 3 jorum,

(a) a, ad Corintho* cap. I.Y. 17. (b) Ivo Camotensis Epistola ipo.