in Latinum translata. 449

Illud : Tilij matris meapugnaverunt adversus me. Quamquamadversus vos ipsos potius pugnatis, dum Nobis in ea causaresistitis, in qua Vestrarum Ecclesiarum salus, ac libertasagitur, & in qua Nos pro juribus, & dignitate Episcopali iaisto Regno tuenda, ab aliquibus ordinis Vestri pijs, & for-tibus viris appellati, absque mora insurreximus, & jam pri-dem in gradu stamus, nullas privatas Nostras rationes se-cuti, seddebit® Ecclesijs omnibus solicitudini, & intimoamori erga vos Nostro satisfacturi.

Nihil sanel®tum, & vestris nominibus dignum eas lit-teras continere , in ipso earum limine intelleximus. Nampraeter ea. quae de norma in comiti js convocandis, pera-gendisque servata afferebantur, animadvertimus eas ordiriarnetu Vestro, quo suasore, numquam Sacerdotes Dei estesolent, in ardua, & excelsa pro religione, & Ecclesiasticalibertate, vel aggrediendo fortes, vel perficiendo constan-tes : quem quidem metum falso judicavistis poste vos insinum Noßrum effundere. In sinu enim Nostro hospitari per-petuo debet charitas Christi ,qu® foras mittit, & löngfc ar-cet a se timorem. Qua Charitate erga vos, RegmimqueGalli® paternum cor Nostrum flagrare, multis jam, aGmagnis experimentis cognosci potuit, qu® hic referre nonest neceffe. Si quid est autem, in quo benemerita de vobissit charitas Nostra - este imprimis putamus hoc ipsum Re-gali® negotium,ex quo, si serio res perpendatur, omnisordinis Vestri dignitas atque authoritas pendet. Timuistisergo, ubi non erat timor. Id unum timendum vobis erat;ne apud Deum, hominesque redargui jure polletis, loco,atque honori Vestro, & Pastoralis officij debito defuisle.Memoria vobis repetenda erant, qu® antiqui illi Sanctis-simi Pr®sules. quos quamplurimi postea qualibet ®tate