fp Dissere. II. § U. In quo agitur de Prima

annos usque ad Fridericum II, negari haud potest, Jus eligendipenes omnes Principes fuisse, id enim & ipsae electiones ostendunt,& iirterae Romanorum Pontificum ad omnes Principes Germaniadata de nova Imperatoris electione, Gregorij (a) videlicet VII.circa annum MI.XXX, & (b) Innocenti) III. MGC. Ipfe Fri-dericus II. non ä septem tantum, sed k quam plurimis GermaniaePrincipibus electus est, ut apparet ex Comitijs ea de causa habitis.Numerus ergo Septem -Viralis aut äGregorio V, natione Ger-mano, Sc Ottonis III. Nepote institutus est, quod voluit Bellar-minusj obijt vero Gregorius anno 999. & jus eligendi concessitGermanis in SynodoRomana anno DCCCCXC VI. aut in SynodoLugdunensi prima ab Innocentio IV. anno MCCXLV. quodprobatBaronius (c) testimonio Matthaei (dj Parisienlis, Sc acto-rum Concilij Lugdunensis,in quibus id clare asseritur. Et veromultae magnaeque rationes erant, numerum Electorum ad paucosrestringendi, ob ingentia mala, flamafque bellorum, quae totumImperium, Ecclesiämque in partes feindebänt, vastabantque am-bitione Candidatorum. Nisi malis dicere, in Concilio Lugdu-nensi primo non tam fuisse constitutum numerum Septem-Vira-lem, quam renovatum,praeceptumque observari, cum hactenus in-duci Principes non potuissent, ut se jure eligendi abdicarent. De-beri vero hunc numerum, formamque eligendi Summorum Pon-tificum auctoritati, in Regali Sacerdotio (e ) evidenter ostendimus,productis vid: testimonijs omni exceptione majoribus, ac etiamconfessione adversariorum certissimis. Patet ergo ex dictis, frustisa Maymburgo testimonia Hadriani PP. & Friderici I. Imperatorisobjectari, nullum Jus Pontifici'Romano, excepta Coronatione,secraque Unctione agnoseentium; eo enim tempore totum Jus eli-gendi in Principes Germaniae Pontifices transtulerant, &ideb nonPontificum ea cura, sed Principum erat, nisi cum Ecclesiae & pu-blica necessitas aliud exigerent 5 quae ergo consequentia ä Fridericoad Carnium Magnum, quando & ultima necessitas Pontificemitrgebat, Sejus Imperatorem eligendi necdum ad alios translatum I

r.

sä) Innoecnt. IILJm cap. venerabilem. deckst, (b) Greg. VII. I.4.cp.3. (c)Matth. Earssi iaV.Henr. III. (d) Iiaron. adaun.p25, (c) V. Regale Saccrd,f. 155 .