qua? Infallibilitati Pontificia opponuntur. r-I

(a) Athicnominesponsi dispensationem urgebat, recusätämqueaegerrime ruJerat,nec sermoni Pontificis in Consistorio perorantisinterfuerat , sed tantum ab aiijs relatum acceperat; quantamergo fidem habebimus testi Lcostenso, Lcaudita tantum narranti?Sed ita res se habeat, quid rogo consequitur ? plane nihil aliud,quam Paulum credidisse,Pontifices Romanos in concedendis Di-spensationibus, praesertim circa Matrimonia, aliquando aut huma-no respectu , ac Principes demerendi causa, aut cupiditate, autcausarum gnorantia,aut dolo supplicantium errässe, deceptbsqusesse ; sicque cum de hujusmodi indulgentijs agitur, laxandoquepraesertim vinculo Matrimonij, non tam exemplis priorum Ponti-ficum, quam ä legibus aD EO sancitis, atque in sacris litteris Ec-clesiae propositis agendum esse. Quaeomnia verissima sunt, atquea nobis sponte concessa ; nec enim in hujusmodi causis errarePontifices posse, imo frequenter erraste, haud inficiamur. Illud ergomonstrandum a Maimburgo fuerat, Dixisse Paulum: SuperioresPontifices re mature agitatafokmni Decreto definivisse , totique 'Ecclesia, tanquamfidet articulum credendum proposuisse, vtnculum matrimonij rati solvi a Punttfictpoffe, & tamen hanc definitionem falsam esse. Id, inquam, oportuit aPaulo Pontifice dici, ut hujus testimonium aliquid ad rem faceret:at nunquam hocPaulusdixit : imo si dixisset, quid tandem esset?num quidquid Pontifices in Consistorio perorant, id conrinuoDe-cretum est fidei, Sc oraculum ex Cathedra ? at nos de hoc tantumquaerimus.

Ex hactenus dictis facile judicabit Lector, exempla hactenusa Maimburgo ,aucex libris Protestancium, aut ex Launoijcollecta(nihil enim ex suo praeter formulas illas jactanti« 8c vanitatisplenas) non tantum nihil probare, sed ne quidem ad statum quae-stionis pertinere: probat, quae nos ipsi concedimus; omittit, qua»negamus , & ex quovis trunco Mercurium facit. Nihilergo ab eo timeas, qui non tantum non ferit,sed ne tangit quidem.

Pp l

(a) Relatio Johann. Ha7,

INDEX