74 De Deo.
manifestavi enim inChristo decenterdivitiasgratiaefuxadlaudemglorixgratixsux,& nomen suum ac virtutes nocificavit. In Prophetis frequens est dil.rxiìa. signi-
ficatur, decantandas esi’e aliquando Dei divitias Se virtutes ab Israèle & à gentibus.A poc. 19: i-6. ti rribSn exprimit tanquam vocem omnium gentium.
Demonstratio t? ócttCsotiV decentia divina est b> tó> rp eunr.p/ev:. Heb. 2: io
7:26.
Quarnvis vero 1- K hautquaquam sit decurtatimi è nomine plurium literatum nin',id tamen fatendum est, ut in compositione nominum propiorum prò r, J n ’. usurpami',r,, : : ita etiam în l Se rv in fine usurpatur, ut in : quod tamen distinctum eslè
à nomine docet huic inlèrtum Mappick. quo in compositione caret, quodque in ilioliteram n firmar.
significai 1. Pulchritudinem, decus, gloriam. 2. Deum , qui se exhibuit plenumomnis pulchritudinis Se glorix in Christo.
concrete vahdus, potens, Suvd^g. facultas. Piai. 88.' 5. Exfliti, utvir
^ r» smepotentia. impotens. In regimine ^ Gen. gì: 29. ’X L ~?*h &!. estmibifacul-tasfaciendivobifcummalum. Deut.28: q2. Prov. 5:27. Mich. 2:1. Nehem. 7:4.
Nomen i_7 * s ? in singolari dicitur sere antonomasticè de co, qui fine ullo defectu habetLe potest omnia. Deus, fìg. Ef 46:9. Ego fum ^ Deus, qui habet potentiam 8c fufiìcien-tiam , qui est Siu/d^e , èuvams, /^upof , ° onxvnJuuap&, , & non ef pra-
terea confer Exod. 15:2. Piali 8: q. ’’?■>' Deus meus. ls, qui me facit vivere Se
valere, à quo omnis meafacultas est, cujus omnis (ufficicntia prò me est. JungiturSecum aliis Dei nominibus. Jof 22:22. r "'i r f Hi? min' coTf?x Hx & Pialm. 50:1.min’ crriSx Hx. Nominativos hos elle puto. Omnipotens, Deus, febovah. Gen. 33:20.
L "'?< & Num. 16. 22. rairsin 'à ’~s Appellative etiam venir. Ezech qi.-ii.Q’ù Sxti in rnanum validi fimi gentium. Siwdsxv fàvSv. LXX. «p^ovr©-*. In plu-rali Q ’Sx potentes Stw»^. Exod. 1 y 11. Job.41:17. Se T$R potentes terra. 2 Reg.24:
17. Ezech. 17: iq. Deusdicitur ^ Deus Deorum. Siwdms Stujct?dv. filai. 22:
fs.x. Fiiius, quem dicit 'i *, veri 20. vocat potentia mea, vi ics me. e.
Prxterea etiam insigne nomen Dei est. cujus singolare non est ^,ut quidam pu-tant. nam hoc habet Elims led , quod rarius reperirur. Cum affixo inveniiur Habac.i.-ii. irlbiîS mo lì ; in regimine 2 Chron. 52:17. Non poterit t 1 ? 1 ???' ul-
lus Deus ullius gentis & regni eripere populum[nume manumea. Nehem. 9-17- *rrin’lo nibx g t f U et Deus condonationum. Dan. 1 1 : q8. ^ 3 -O'jyp , Et
nrnòdî Le ro'nòx volgò redditur9w.
Origo vocis aliis est ab L ~>?>sortisi aliis ab Arabico Alihah,quoà est colere,quasi eiGeurpta.Sed de etymo Arabico dubitane alii, annon verbum, quod vertimr co/^L, sit derivan-do rn ab : quemadmodum fâvprò Deo habere , & referri debet ad 9 «V.
plurale. Id aliquando verutur dii, juxta niAufiioA' gentilium. Exod.22.19.L^N^ O'îl 1 ?^ NI t sacrificane Dtis anathema fiet , nifi Domino foli.
Quum plurale singolante!' verritur,non est ellipsis regentis. quasi plenum sitDeus Deorum, ut putavit Grotius. Nam 1. in tali reduplicatione etiam plurale adhibetur.Deut. 10:17. Nam fehovah Deus ve fier e fi Deus Deorum O'i tìsn 9 axi
Dominus Dominorum. Absurdè dicitur. Deus Deorum Deorum. 2. ubi cum affixis jun-gitur, ut 'Vb*, significati)^ meus. Secundùm Grotiumautem deberctcflè, DeusDeorum mearum , qux pariter absurda significatio eslet.