TRJEFA TIO. _

e rltd‘yXasaxil^ioitvcuTsslri ye/tlw «c0r S mrii-

euntis dldh/tißpy Seicf Tsat^oshs^t7TtiotS’usid/xi fie/oSvlss, 7 sp&ft ci «Sexui» -tz *«-

joii» 7K S d'tdiemc « As ixcsfii/affa» «t%irSdjjt ire vfo-

au», Ure au%ä(>>st , tunsi'iis «&x S /«jspfa^a»/tirofis noiiß/jot <s%trnfot ; »o» magis pendebantsermonis ornatum, quippe in quibus anima erat di-vinis ornata virtutibus fimul &pgnorum gratia eisd Servatore concessa, qua confidentes,non in persua-soriis humana sapientia verbis Praeceptoris doctri-nam praedicare neque sciverunt, neque conatisunt ,de ornata scriptione minime foliciti. Interim ta-men , ut e medio sumto, vulgato & usitato lo-quendi, & scribendi genere usi sint Grxcelocuti lunt, Grsce seripserunt. Eos igitur in-tellecturos, ä Linguje hujus cognitione accu-rate instructos elfe oportet. Non vocum tan-tiim & phrasium pondera examinent, sed nesyllabam quidem ullam intactam relinquant»ad id exstimulati d^u/t»i/x$»d6ru illoAt/JV» di-cto : s. ~To /an Tmptqyvs axi{t rUtJtoXoyiKtZt tyumv,dxt,d 7 s4&‘d% rtv ci i'M evXtsuhtj

KeagvfCjJfyor T rXf c%i%fadj(f, CVX^ffi/t ets aCef-ß icu, dxt\d rot mcmttt Stf ahirent?

bfiZt. Haud oscitanter audire sermonem de rebusdivinis disserentem, sed conari, quid in quaque di-Shone, quid in quaque syllaba reconditi sensus la-teat perscrutari, non est eorum, qui segnes sunt adpietatem, Jed qui intelligunt scopum nostrae vocatio-nis : incitati quin etiam exemplo eorum, qui

s. De Spiritu S. cap. i.

)(3 in