Buch 
Grammatica religiosa, quae pie docet declinare a malo, & facere bonum, amplecti perfectum in praesenti, & respuere imperfectum, ad obtinendum futurum infinitum, cum participio salutis : opus apprime religiosorum tyronum magistris, & etiam verbi divini praeconibus, prout ex indice concionatorio, S. Scripturae, sermonum, & authorum annexo patebit, non inutile / auctore R. P. Abrahamo a S. Clara ...
Entstehung
JPEG-Download
 

400 Sermó de

bustradcre,epotâaquâ cxclamâssedîcitur: Deusimmortali® ! Qujehrecmeainselicitas; qui me, totumqueRegnummeum tantillo corporisob-lectamentovendidi. Quod ipsum tanto veriùs& majori cum dolore di-cerc potest peccator , quanto prestantius est regnum, quod prò vilissimavoluptate vendidit, & quando te crudelioribus hostibus tradidit ac manci-Kaderus in P avlt * Simeon Stylita Edessenus solitus eratvidere homines Angelisvirid.sanct stipatos, sed non eodem modo ; nam in grada constitutis ponèastabant,p &tanquamfidiviarumDuceslsetabundifacem prelucebant : mortali ve-

ro peccato obstrictosjcircumstantium daemonum constrictosvinculis,emi-nus Xequebantur illacrymantes. O igitur mi sera m animam ! qute per pec*catum mortale se tamatrocium bossium servituti addixit.

5. Fugiendum estpeccatum, quia turpissimam anima maculan, as-serti si enim tanto turpior est macula,quanto pretiosior est,& pulchrior resmaculata, quid anima pretiosius? nihil ergo peccato sordidius, aitrectèPlutarch» S. Chryfostbmus. Agnovit hoc ipsum Democles puer formosus, bine cùminvita De- lavandi corporis causa balneum fuisset ingressus, ideóque Rex Demetriusmetri;. advertisset, eum inox fecut.us, cùm eo abuti vellet, precluso omni efîugiocastus Juvenis in ahenumaquâ fervente plenum insiluit, inori malens,qu'am peccato tali contaminan. Et meritò nihil enim foediùs ipso pecca-la ej* Vita to, nihil abominabiliùs eo. B.Catharina de Genua dicere folebat, sic, 14. possibile foret hominem divinâdessitutum gratiâ, ac peccati® irnpiatumvìdere, tunc hujus intuitu quilibet mori deberet ; imo non solùm per aspe.ctum , sed si quisscirettalem hominem è longinqua regione ad se ventu-rum, tunc tale nuntium ei eripcret vitam, quia similis homo est tanta abo-minatio , ut neque verbis ullis sat explicari possit. Etenim nullus bufotam exsecrabilis, nullus serpens ta in venenosus, nullum cadaver tam pu-rulcntum, nulla cloaca tam feda & sordida, uno verbo,nihil in mundo tamabominandum, ut est vel minimum peccatum mortale, issine siomnevenenum, omnissanies, omnes sordesSc fpurcitfe, omnissoetor&abomi-natio, & quidquid demùm in orbe terrarum homini execratiénem & nau-seam movere posset, si haec cuncta in uno bufone coacervata forent, &talis buso unico lethifcro peccato coinpararetur, tunc nequaquam execra-bilis, sed pulcher omninò & formosus appareret, siquidem unicum pec-

* catum est deformiùs, quàm oinne illud, quod abominabile imaginari posi-Stsnihurst. f et> Hinc CO ncludit quidam Author, sic dicens : Si quis peccati minimiin hist. Xti g rav j tatein perfectè cognofceret, 8r Dei simul offensi Majestatem & boni»

* ^ 11V ! * tatem, non essetvena in toto corpore, qua non a peri re tur per vehemen-

* * tia dolorisi toto corpore Xudaret sanguinan, erigerentur ei pre horrote

omnes in vertice capisti, deficerent eum vires, finderetur ei cor, rumpe-turpectus,frangerentur costa, denique impatiensdoloris, praejus im-mensitaterepentècorrueretin terrai» exanimis, & moreretur.

6. Quis ergo nunc rerbisiktisexplicet peccati maiitiam i( horrorem,

gravi-