1 2 2 Dissert. I. §. VI. Rationes alise pro Regalia
Ecclesiae libertates, &c privilegia observanda; ejus juramenti verba haecsunt, cum Regiam dignitatem init: Tromttto vobis, & unicuique de vobis, &Ecdefijs vobis commißs Cummeum Privilegium, & debitam legem atque jußiti-4)n, &c. Vanus ergo is timor fuit,& procul ab ea pietate, & Religione,quas in Principe veneramur. Principes enim,alioquin lapienti Ulmos,aut multitudine rerum, quae magnam Dominationem semper comitan-tur, aut adulatione miniitrorum falli nemo ignorat : & exempla Davi-dis Miphibosetum servi delatione punientis, quamvis innoxium, acTheodosi; Magni latis ostendunt; ut mirum non sit, etiam Galliae Regitot curis bellisque intento,& militiam prae Canonibus sectanti, impoli-tum elfe. Quanta ergo spes erat reculandae servitutis recens impolitae,si non duo tantum Alcctenlis, & Apamienlis Episcopi, sed omnes , quo-rum intererat, & causa agebatur, pari modestia, & libertate, omniqueferocia procul, quae vim argumentis obtundit, laeditque Majestatem,Re-gem adijlsent, monstristentque : Regaliam contra Canonum decreta,contra Concilij Lugdunensis sententiam, tota Gallia receptam, contraRegum Edicta , cursumque quatuor saeculorum extendi; imo contraRegis ipsius Sacramentum, dum Regnum auspicatur, & omnium retroGallorum jurisprudentiam. Qute vero de antiquitate Regaliae dicun-tur, quod nec alienari,nec praeicribi postit, sitque privilegium Coronaeinsertum, voces este sono magnificas, rebus vacuas, & asten ratiori e quae-sitas, quod-etiam Gallici Scriptores observarunt: nec Galliae Regis Ma-jestatem tam inopem este veris titulis, ut ad vanos, confictosque recurrioporteat : nunquam magis Regnum floruisse , quam cum pietate inDeum, amore in Ecclesias sustentabatur : haec Galliae Regum decorafuisse: his effectum, ut quantum alios Religione, tantum felicitate, &potentia vincerent : sicut exadverso nihil magis obstitisse Regnis, eo-rumque casus festinasse, quam ciim Ecclesiarum facultates, Lc privilegiacarperentur. Haec plena reverentiae, 8c duritatis; - nec dubium, nonsequis tantum auribus,sed etiam libentibus ab eo principe auditum iri,cujus clementia, & comitas tantopere commendantur. Tantoque ma-gis animari debebant, quod toties vicissent; cum enim ministri Regij ätriginta, &; supra annis libertatem Ecclesiarum attentassent, iemper ob-sistentibus Episcopis repulsi sunt, 8c contra Regaliam Edicta a Regibusimpetramur. Quid ergo metuere poterant in tam justa causa, semper-que victores ? An non potius iperandum erat, in eadem omnino caulä,
&sob