124 Dissert.L §. VI Rationes aliae pro Regalia

Criminis: nec illas Apostoli Regulas ignorare poterant: Non surt faci-enda mala, ut eveniant bona. Et non solum , qui talia agunt, digni sunt morte,fcd etiam qui consentiunto facientibus. Si enim, ut iph fatebantur : EctenfioRegalie servitutem continebat canonicis inßttutis , & naturalt Ecclesiarum Lvertatiadversam, ac insuper a Qoncilio Universali prohibitam, & que Ecclefijs imponi nonpoterat, nisi ipsius Ecclesiae consensu. Si, inquam, haec ira sunt, nullis ergominis, nullo periculo, aut metu, imo ne oblati quidem morte impellidebebant, ut assensum praeberent rei toties prohibitae , ac tot partibusmalte, quii) potius repetendae erant illae voces,libertatis,& animi ple-ns, ac in simili causa a D. Ambrosio prolatae : (a) Si patrimonium meumpetitur, invadite : si corpus, occurram : vultis in vincula rapere, vultis in mortem ?voluptati eß mihi. Non ergo me vallabo circumfufione populorum, nec altari* tetie-ko yitam obsecrans, sed pro altaribus gratius immolabor. Et infra : (b) A&c-gatur Imperatori licere omnia, ipsius cjfe universa. Respondi: Noli te gravare Im-perator, ut putes .te in ea, qua Divini sunt juris,imperiale aliquod jus habere,&c.Et alibi. Nabuthe Sanäum Virum f imus interpellatum petitione Regia, ut vine-am (uam daret, ubi Rex succisis vitibus olus vile sereret, scimisque eum refpondtjfe:absit, ut ego Patrum meorum tradam hereditatem. Si ergo täe vineam non tra-didit suam, nos trademus Ecclesiam Clmflt ? Quid igitur responsum eß a me con-tumaciter? dixi enim conventus : absit a me, ut tradam hereditatem Chrtfii. Siille non tradidit Patrum hereditatem, ego tradam C hrifli hireditatem ? Sed &hoc addidi: absit, ut tradam Patruam hereditatem: hoc eß, Dionysij qui causa Chri-ßi in exilio defunäus eß : hereditatem Eußorgij Confessoris, hereditatem Mjroclis,hereditatem omnium retro fidelium Episcoporum. Respondi ego, quod Sacerdotiseß ; quod Imperatoris eß, faciat -Imperator ; prius eß, ut animam mihi, quam fi-dem auferat. Haec Ambrosius Imperatori unam tanuim Ecclesiam pe-tenti ; quid dixisset, rogo, non unius tantum,sed omnium Ecclesiarumlibertatem infestanti ? Nec Ambrosio Imperatoribus charo, & aulis in-nutrito , aut sanctitas deerar , aut doctrina, ut videri posset impetu ferri,*non ratione; aderamque pericula mulco .praesentibus majora, Augustasaeviente,Imperatore ostenso, Lc contemni se rato, ac mulieri devincto,denuntiatis exili/s,paratis poenis, ac facibus tota urbe volitantibus; &£tamen inter tot mala, timorisque argumenra , ac omnibus Ecclesiis in«tentatä clade, num ideo aut expavit, aut connivit Ambrosius, aut turpis«foris pactis furentem Imperatricem placavit? Stetit,& vicit,pulcherri-mo libertatis exemplo. At,

( a ) S. Am siros epistad Marcdlinam Sororem, (b) Idem in Orat, contra A«,^cut. de Basii, trad.