in Latinam translata. 20*

possumus, nec debemus , Majestati Tue obtrudi errorem um mattis estum , umconfiientie Ture, tam Gallia Regno, tam Ecclesia universe perniciosum. Semelenim admisso, licere Majestati Tua adversus Generalis Concilij Lugdunensis de-creta, adversus Regum majorum Tuorum exempta, adversus ipsam rerum sa-crarum naturam & primigeniam Ecclesiarum libertatem, invehere jus Regalixm eas quoque Ecclesias , que hujusmodi oneri obnoxia: numquam fuere , idquepalam dissentiente & reclamante, & ineluäabilem coelestis irce animadversionemmultis cum lacrymis denuntiante Romano Pontifice, ad quem sicut vetus con-suetudo poscebat .nonnuBi GaUice Episcopi a Metropolitanorum sententijs appella-runt: nemo non videt, que inde Ecclesia Catholice deformatio ac ruina, queesacrarum ac profanarum rerum confusio , sublato quodammodo inter spiritua-lem ac scularem poteflatem pariete medio , fit consequutura , non in Galliasium, sd in omnibus ahjs Christiani orbis prormijs, manante in dies latiusexempli authoritate. Accedet ad hac ( nifi error tam absurdus ac tam certuscorrigatur ) gravis jaäura, & periculum animarum in isto Regno. iBi enim,quos Majeflas Tua vacantium Ecclesiarum sruclibus augebit , in quibus Ecclefijsjus illud locum non habet, cum progressu temporis vel monitu Sacerdotum, qui-bus arcana conscientia suie detegunt, vel etiam ipsi per se ( ut in re clara &aperta) viderint, in quos se laqueos induerint, & in quod animam suam per-ditionis sterna discrimen adduxerint, tot censuris adedque tot ficrilegijs tbstri-Hi, tot illicite perceptis bonis Ecclesia, que restituere cogantur , incredibile diät*tß, qua animi perturbatione, quibus conscientia terroribus agentur, Regiam be-neficentiam Tuam magni insortunij loco habituri. Quorum proseäo malorum& discriminum culpam ( nisi provide arceantur ) Majestas Tua haud dubie indtfinclo DEI judicio sustineret. Vehementer itaque Majefiatem Tuam rogamus,ut pro eximia animi Tui equitate & sapientia , rem seno perpendas, ac fi in-numeris amphflimi Regni Tui negotijs impediris, quominus eam per te cognoscas,viros aliqtcos, non tam doär'md , { que non adeo magna requiritur ad hujuscaufie cognitionem ) quam pietate fideque prestantoc confitlas : vel , fi placet,evolvas Aäa ipsa (oleri Gallicani nuper impressa > que Tibi rei veritatem lu-cufenter aperient. Qy# cognita , minime dubitamus , quin Majifias Tua iBicodeclaret, nihil fibi majori cure esse, quam reddi DEO que DEI sunt , a quotantas opes , tam splendidum amplumque Regnum, & omni Regno potiora totpreci ra animi corporisque bona accepifli. Longius fortasse quam patitur velevidens cause justitia , vel egregia virtus Tu* , in hoc argumento immoramur.Verum uon ut confundamus Te, hft( scribimus,sed tanquam litium chanssmum

E c j motte »