2 6 8 Differt. I. §. VIII. Documenca ex Gallico

mento deseruntur. Ouodfi plurium jam secutorum Jurisprudentiam consulas,invenies, conflanter a Parlamento eam Regulam observatam suisse, ut nunquampro Rege pronuntiaret , nifi probata a Regijs Procuratoribus posteffione , quod uti-que Dominatio Vestra in Protocollts, Tabulanjs, librisque Auäorum . qui superhoc argumento scripsere, probe notaverit. Circumstantiis quoque , qua Arre-stant Paristenfe comitantur, hujusmodi sunt, ut facile ex ijs Parlament i in meanimum colligere liceat : Athonem enim criminalem duobus Clericis intentat,adeo miseris, ut fotis eleemosynis ( qua nubi a Fidelibus suppeditantur, &quarum partem ego illis com;numco ) precario sustententur j adcoque innocenti-bus, ut nuda aha culpa laborent, quam quod binas constitutiones meas partibusinstnudrmt , & quarum aqmtatem examinare non utique ad cos pertinebat.

Tertio. Quemadmodum certistma res est, non poste jus Regalia, nist Ec-clesiis privilegio aa Reges pertineres ita certum est, ad eandem Ecdefum fpe-äare, ut Ae Regaba cognoscat judicetque , id quod in Lugdunensi Conatio fe-cit , & quamvis daremus, sententiam Conctltj tn hac causa non omnino aper-tam & claram ese , eam tamen interpretari Pontificis Romani partes estent,non Regi) Tribunals. Cum ergo binis d me editis Constitutionibus nihil aliudegerim , quam ut Decretum exequerer Conctltj Oecumema ( id vero non deprivatis tantum personis loquitur, sed de quantaecunque dignitatis honoiepraefulgentibus )nec terminos excesterim a Concilio puefixos, sequitur mjuft.:meste eorum calumtiam, qui in foro feculari me accusant usurp ita- ac ultrametas dilatat se poeflatis. Has ipsas ob causas mmquam ego tn dubium revo-cavi , qum postem deberemque latcos Censuris punire, eosque, qualescunq; tan-dem estent, in retus (piritualibus Deoque consecratis ( de his enim quastto jamVertitur ) Ecdefine legibus subjacere ; tantoque magis ad id agendum permove-bar, quod viderem proventus, quos fibi luta v endteabant , nihil ahud este, quammeras Demias al lummarta aliamque Divini Cultus ßipeüeätlem destinatas,fine qua nec sacri Officia peragi deinceps poterunt , quippe eo decoro sublato,quod eorum (anänati debetur, & vero tam est injusta patensque hac usurpa-tio, ut nullo hondli a,lore fucari poffit.

Quarto. Qtodst ahj 1 r eil AU, quorum Ecclefne liberte tränt , in extensto-nem Regalue consensere, non potest eorum consensus detrimento mihi este > quinullam penitus in eo partem habui. Imo Reservationes , Protestationes, Deroga-tiones, alneque cautela ab Epijcopis aut ante,aut post consensum adhibita dariostendunt , & agmvtste illos Ecclesiarum suarum jura ac Ubertates, & noluistefoliae renuntiare, imo nec stme Regijs Decretis acquievste, std folg metu,

ns