4*4 Diss II. §. III. Solvuntur Objectiones contra

Ergo ex hac & superiori Apostolorum sententia argumentari ita Jiect rquando perversionis,amitteadaeque Religionis pericujum instat, quodevitari alii ratione non potest, Apostoli non contenti Ipiricualibus poe-nis, etiam de rebus temporalibus disponunt, easque de uno in aliumtransferunt; dant enim potestatem judiciariam ijs, qui non habent,prohibentque jure holpi tatis, humanaeque societatis ( que est Juris gen-tium , & hominibus fere optatissima ) ergo potestas spiritualis indirecte!se extendit ex doctrina Apostolorum etiam ad dispositionem bonorumtemporalium, quatenus ista conservandae animae ac Religioni deservi-unt. Dices, nihil Apoflolus de Regibus cxautlorandis dicit. Resp. Tu quinegas omnem Pontifici in Regna potestatem, ex quo fundamento i<Jnegas , nisi qubd solam , unicamque in Pontifice agnoscas lpiritualempotestatem, neque hanc ad temporalia extendi dicas ? id enim omni-bus fere paginis Maimburgus sonat: contrarium ex doctrina Apostoli,Patrumque ostendimus. Cadit ergo fundamentum, quo nitebaris, Lkcum illo opinio tua. Quod si semel extendi ad temporalia potestatemlpiritualem dicis, idque conservandae Religionis caus£,cur non ad Re-gna, ciim nulla major, quäm ab haereticis Regibus, aut Ecclesiam per-sequentibus pernicies ? quod nimium exempla, fideique ruinae docent.Sed quia Reges Ecclesiä, Regnoque interdicere ex causis non majori-bus tantum , sed maximis est, ac praesertim arduis, ex ijsque salus autpernicies Regnorum ac Ecclesiae pendet ; idgo solis Summis Pontifi-cibus id hodie permittitur, ut colligitur ex c. ne aliqui de pfivtl. in <$. do-cent: que communiter Doctores, (a) & ipse Maimburgus faretur, causasmajores ad tribunal Pontificis pertinere , exemplo Mosis > cui ex con-silio Jethro summae lites submittebantur, reliquae, minutjeque inferio-ribus commissae. Quia tamen occupatio circa negotia, causitsque se-culares vehementer animum implet ,avocatque a cura animarum,idc^ordinarie ac extra necessitatem nec Christus ( b ) implicari ijs voluit,repuiicque de hereditate interpellantem ; & Apostolus prohibuit mi-litantem DEO implicare fe negotijs fecidaribus , ut placeat DEO > quod ele-ganter D. Gregorius (c) in suo Pastorali, & Bernhardus in libris de

con-

fa) V. Sjly. v. excommunicatio i. n. io. Jfenriq. 1 . r£ c. 15- $a v excom-municatio n. iz Laym. de Pocnit c. io. n. Maimb. Tr. de 1’ Egi. de Komesei. 6o. (b) Luc. Ja . 14. & a. ad Tiiuoth. a. v. 4. (0 s - Gregor, in Taftor.

? a. c. 7.