7 5 8 DiflC IV. §. I. Pontificis Rom. infallibilitas
Abbas tuus , & cum eo Gallicana Ecclesia ? qua fronte contra Ecclesia R o-tnance Primatum & apicem se erexit ? Hac enim est sola , qua claudit , &nemo aperit, aperit , & nemo claudit. Ipsa sola de fide Catholica discuterehabens a nullo r» hoc singulari honore praejudicium pati potest, sed ecce Galliisti tanquam definitiva sententia ultimam manum apponendo nobis inconsultisfidem suam scribere praesumpserunt. Quin imo juxta Antiquiorum exempla & iinstituta Romano servaretur examini terminandum. Eugenius, cum que- jrelas benigne recepisse:, ex Divo Bernardo rationem facti exposcit, ä !quo modelte responsum : Se vel Dominos Episcopos tuhil de pusatis Capi- jtulis definisse, sed simpliciter quid sentiret, exposuisse. Quo tam humili, quam jmodesto responso Cardinalium indignatio quievit, ita tamen, ut prasatum seri- iptum tanquam inconsulta Curia prolatum, relut Auclontatis pondere carens proSymbolo in Ecclesia , quod in Concilijs contra htcreses congregatis fieri solet,non haberetur. Vides hic iterum, 8c Divum Bernardum, & EcclesiamGallicanam verbis, factisque testari , potestatem condendi Symbolumfidei a tesseramque ver« Religionis penes solum Pontificem Romanum jesse, nec ullius Symboli auctoritatem aliquam este, nisi illo probante, ;quod ut supra diximus, certum est Pontifici« Infallibilitatis argumen-tum.
Anno MCCC1I. Celebratum est Viennense Concilium, in quo Pe-tri Joannis h«reses [ tres erant, videlicet, Christum adhuc viventemLancea percussum : animam rationalem non esse formam Corporis:nullasque virtutes lupernaturales in Baptismo infundi] damnat« sunt,eädemque occasione Pontificis Romani in rebus fidei decidendis aucto-ritas insigni testimonio asserta. Sic enim Pontifex in eodem Viennensi ■Concilio loquitur. Nos igitur Apostohae considerationis, ad quam duntaxatheee declarare pertinet, aciem convertentes &c. Solius ergo Romani Pon-tificis officium 8c potestas est, ultimam sententiam in causis fidei pro-ferre, & consequenter illi soli infallibilitas competit , nec Conciliumcontradixit.
Anno MCCCCLXXIX. Sixtus IV. Petri Osmanni Professoris Sal.manticensis errores damnat. Ji erant, Confellxonem non esse sacra-mentum, sed rem humanä lege , non divini inductam : & EcclesiamRomanam in h«resin prolabi posse. Sixtus hos errores h«relis nota-vit. Petrus vero palinodiam canens fidem suam in his verbis expres-sit: (a) Consentio sancitu Matri Ecciesue Romame, & Sedi Apostoltcte: & ore ac
corde
(a) Vide Raynaldum ad hunc annum, & Constitutiones Sixti IV. inUullario.