7 7 8 Diss. IV. §. II. Infallibilitas Pontificis Rom.

Concilij, de quibus mihi tantum sermo, spectabar. Non enim ideöConcilium invalidum, aut ejus Decreta possunt in dubium revocari,quia aliquis Doctorum in ea declamavit; alioquin quid erit in Con-cil ijs latis tutum & firmum , cum nunquam hisce floribus crabronesdefuerint ? & quis Gerlbn, quantävis doctrina , ut toti Concilio prs:-ponas ? praesertim cum metus Schismatis trium Pontificum ambitioneexcitati,prolatique in longum tempus, Gersonem urgeret Pontificiaeauctoritati in arctum cogendae ? Ergo Zelus magis Gerlonem,& cupi-ditas Ecclesiam quovis modo juvandi, quam ratio agebant ; quae caulafuit, ut remedia corriperet ipsis morbis pejora, truncato videlicet capi-te, aut lechaliter saucio, quo corpori mederetur : & verb etiam prae-cipuos sanctitate ac doctrina viros , cum obtentu pietatis & Zeli, pri-vatis lententijs nimium animos laxarent, in errores incidiile ab ijsipsis postea agnitos, defletosque , exempla Cypriani & Hilarij plusfatis ostendunt. Erravit ergo Gerson, nec mihi ejus errores pro exem-plis proponi patiar.

Anno MCCCCXLl. Comparuit in Florentino Concilio Legatio Ca-roli VII. Francorum Regis, ac Concilij Bituriceniis , cujus LegationisPrinceps Episcopus Meldensis lui Regis, Gallorumque Episcoporumnomine, quae Basileense Concilium contra supremam Pontificis &Monarchicam auctoritatem decreverat,eam Concilijs submittendo,pe-nitus improbavit ; admisit vero, seque amplecti professus est,quae proeadem Monarchica, supremaque ac omni Concilio superiore potestateFlorentinum Concilium statuerat; sicq; Pontificiae infallibilitati insignetestimonium praebuit, verba Meldensis Episcopi coram sccro , purpura-toque senatu perorantis haec sunt : Nimio fervore rtfiflendi Bafileenfes adh.mc vesaniam devenerunt , quod supremam poteßatem in uno supposito eon~ßßere negent, sed eam in multitudine (nota , quaeso, quo elogio Gallieorum sententiam insigniant, qui supremam de rebus fidei judicandispotestatem non uni supposito, hoc est, Pontifici ,sed multitudini, hoc est^Concilio tribuunt, quae citö in diversa scinditur) collocant, & sic pulcher-rimam Monarchiam Ecclesia, quee Chrißiatios hucusq; tenuit in unitate fidei,in una Professione Religionis Chrtfliance, in uno ritu Sacramentorum , in unaobfirvantia mandatorum, in ijsdem ceremonijs Divini cultus, at que pacem, &tranquillitatem asseruit, nunc abolere & supprimere contendunt , nobilissimampolitiam Ad Democratiam vel Arißocratiam redigentes . & hoc animad-

vertent