De Adornanda & emenda Billiatbtck. \ j

nemo nescit', quae utinam ! doctissimi eorum pofleflbres ali-quando in lucem proferant , facturi profecto rem orbi eru-dito haud ingratam , tu seque gloriae negotiaturam quam maxi*me. Sed de his luo loco , nunc telam prosequi volupe est.

§. II.

De rei BibliotbccarU proflantia , utilitate , (3 cultu,

i.TJAud a vero aberravit, qui rem librariam dixit esse : lucu-fi lentam humana', divinaque sapientiafupelleBilem , Sacro San-itas totius orbis Uterati opes , rem , qua natura , (f ars nihil hominidedit, aut utilius, aut magzs necessarium. Titubarent siquidem o-ptima quaeque, ac ipsa divinitatis, humanarumque rerum no-titia , fidei jura , spes aeternitatis tandem evanescerent» nisi li-brorum usu divina miseratio imbecillitati humanae subsidiumprocurässet. Horum beneficio Numinis notio in mundo con-servatur, viget Religio, veternus excutitur, animi ad sapientiam,pietatem, prudentiam , caeteräsque virtutes instruuntur. Hisdebemus commercia cum mortuis, humanae societatis fcedera,justitiae normam , regnorum praesidia, artium omnium origi-nes. Sine his mortalia forent heroum gesta, majorum langue-ret memoria , leges obsolescerent, torperet historia , mancareperet Philosophia , exularet Medicina , Theologia obmute-sceret, Politia nutaret evanida, marceret jurisprudentia , ipsanos divinitatis opera laterent, omnia demum tenebris involu-ta essent Cimmeriis. Vita quippe brevis, sensus hebes , desi-diae torpor , inutilisque occupatio nos paucula scire permittunt,& scita continuö excutit, aut decerpit ex animo scientiae frau-datrix, ac invida memoriae noverca oblivio ; a qua redimituranimus, ac scipsum , quadantenus vindicat, cum ad librosmentis aciem reflectit: hinc aureum illud Aristidis in Assculapi*um : totum vita hominis fruElum , (f quasi summam in literis con-fiß er e. Cui consonat elegans Plinii junioris effatum : Libros hbe-

B a ris