4 7 ° Rhabani epistola

E^ech. 3 . „ In quacunque die conversus ingemueris , salvus eris. Unde &psai 50. „ Psalmista ait: Cor mundum crea in me Deus, ctfi Jpiritum re-,, Bum innova in visceribus meis. Ne projicias me £ fc. Dum„ enim petit ne abjiciatur pro lapsus culpa, (Alienam quippe„ Pvex simul & Propheta rapuisse uxorem se expavit) Pro-,, pheta judicante stagitium suum, poenitentiam agens addidit:y Redde mihi laetitiam Jalutaris tui; Jpiritu principali confirmay me. Si enim Deo dignam poenitentiam non fecisset, nequa-w quam aliis praedicaret: Docebo iniquos vias tuas. Dum enimy peccata sua prospexit Propheta mundata per poenitentiam,„ non dubitavit praedicando castigare aliena. Et sic sacrificiumJhul y semetipso offerre studuit cum dicebat: Sacrificium Deo Jpiri-y tus contribulatus. Ad haec ista sufficerent. Sed omnis sen-„ tentia , quo plus sacrae scripturae testimoniis confirmatur ,e^c h. iß. y facilius creditur. De hoc enim Propheta ait: Nolo mortemy peccatoris, sed magis ut convertatur vivat. De hoc pec-„ cantibus dicitur : Peccator in quacunque die converjus ingemue-y rit, omnes iniquitates ejus in oblivionem tradentur. Si enimy redemptor noster, qui peccatores non perdere sed vivifica-„ re venit, in oblivione delicta peccantium derelinquit, quis„ hominum condemnanda reservet, cum Apostolus dicat: Siy Deus justificat, quis est, qui condemnet ? Ad fontem misericcr-y diae revertentes, evangelicam proferamus sententiam. Gau-15- y dium efi angelis , inquit, super uno peccatore poenitentiam agen-y te plus quam fiipra nonaginta novem justis , qui non indigent pos-y nitentia. Et ovem perditam , nonaginta novem non errantibusy reliBis , humero ad ovile reportavit. Si ovis errans post in-„ ventionem ad ovile reportatur , cur iste post poenitentiam ady Ecclesiae ministerium non re vocetur ? Quid est ergo gravius„ carnale delictum admittere , fine quo non multi sed pauciy inveniuntur, aut filium Dei timendo negare ? In quo peoy cato ipsum beatum Petrum principem Apostolorum, ad cu-

i? jus