o I2Y
^.uZuKine pater, aqmlino mors ^c>kanni8
InZenü velis peris alta reconäita celis
Inäe venis lucens lucem cuvÄis^ue reve-lans
tzuam äum continno patulam kaÄis (i- e 5a-eis) esse libello
I^on capit kanc totam simul omnia mensreleZenäo
LK oxus erZo pium membris 6i6än§uerstotum
1«uceat ut facüe pia men8 ciuoäcunciue rs-quirit
Hi'nc memor esto tui msmoris precor almspater te
lecum luce 5rui miki äet oxtima per tsamen.
Das Büchel'gen selbst fangt an : Lspienkis 6 ei guior multi aperuit el ruäidili snimsü bumsns verbs tor-msre krikuit Lc. Das Zeichen des Papiers ist eine Trau-be, dessen sich Schöffer auch bey seiner Ausgabe desAUgUstlNS rle civilste ,iei 147z bedient hat. Daßaber von diesem Werk gen nicht Augusttn , sonder Ho-norius Augustodunensis der Verfasser sey, habendie gelehrten Benediktiner in der Ausgabe von AuZUstillssämmtlichen Werken l'om. VI. p. 647, bewiesen. S.Lcblvsrrii primsris guseösm öocumentr öe vrigine t^-xoArsyiiise ?. II. p. 21. Lclielbornii üistrib. äe vsrüsrekur sä nstsles srtis t^pogrspbicse siluciäsnäos vordes berühmten Kardinals QuitiM Ub. Lnxnl. äs opn'.worum Icrchrorum eäitiouibus. x. z g. Es befand sich
I ehe«