De Gubernatione DEI, Lib . IV. 6$

atrocitate praesentis suppliciicoarctantur. Siquidem dumtormentis se volunt eximere,mentiuntur. Quid autemmirum est, si positus in metuservus mentiri mavult quamflagellari ? Accusantur etiamgute & ventris avidi. Nechoc novum est. Magis desi-derat saturitatem, qui famemtepe toleravit. Sed esto,non perferat famem panis,famem certe perfert delitia-rum; & ideo ignoscendumest, si avidius expetit, quodei jugiter deest. Tu veronobilis , tu vero dives, quiimmanibus bonis affluis, quihoc ipso DEUM sanctis ope-ribus honorare plus debes,quod beneficiis**illius sinecessatione perfrueris, videa-mus si actus, non dico san-ctos, sed vel innoxios habes.Et quis, ut superius dixi, di-vitum, prater paucos, noncunctis criminibus infectusest ? Et quod paucos exci-pio , urinam plures atqueomnes excipi liceret. Saluserat omnium innocentia plu-rimorum. Neque ego nuncS.Smlvian.

de ullo dico, nisi de eo tan-tum, qui in seid, quod dico,esse cognoscit. Si enim ex-tra conscientiam suam suntquacunque dico, nequa-quam ad injuriam ejus spe-ctant cuncta qUT dico. Siautem in se esse novit, quasloquor, non a mea sibi hoclingua dici aritimet, sed a con-scientia sua. Ac primum, utde vitiis servilibus dicam: sifugitivus est servus, fugitivuses etiam tu dives ac nobilis.Omnes enim Dominum su-um fugiunt, qui legem Do-mini derelinquunt. Quidergo,dives, culpas in servo?hoc facis quod & ille. Illefugitivus est domini fui, &tutui. Sed hoc culpabilior tuquam ille, quia ille fugit for-sitan malum dominum , &tu bonum. Incontinentiamquoque ventris in servo ar-guis. In illo rara est per in-digentiam, in te quotidianaper copiam. Vides ergoApostolica sententia te po-tissimum verberari, imo tesolum : quia in quo aliumjudicas, temetipsem con-I dem-