De Gubernatione DET, Lib. V, 97

perinde etiam hoc nostrumcrimen est, quod populi bar-barorum haeretici esse coepe-runt.

IV. Porro autem quantum adconversationem Gothorum,aut VVandalorum pertinet,quid est in quo eis aut prae-ponere nos, aut etiam com-parare poffimus ? Ac pri-mum ut de affectu & chari-tate dicam (quam praecipu-am Dominus docet esse vir-tutem , & quam non solumper omnes Scripturas Sacras,sed etiam per se ipse com-]o4n.i3. mendat, dicens: In hoc scie-tur, quod d-iscipuli mei eflis,fi vos invicem diligatis') om-nes se fere barbari, qui mo-do sunt unius gentis & Re-gis , mutuo amant, omnespene Romani se mutuo per-sequuntur. Quis enim civisnon invidet civi ? Quis enimplenam vicino exhibet cha-ritatem? Omnes quippe ase, etsi loco non absunt, af-fectu absunt; etsi habitatio-ne junguntur, mente disjun-cti sunt. Atque minam hoc,licet sit peffimum raalum.uti-S.Sa/vian.

nam cives tantum atque vi-cini. Illud est gravius, quodnec propinqui quidem pro-pinquitatis jura conservant.Quis enim se proximis suisproximum reddit ? Quis sol-vit charitati, quod se agnoscitdebere vel nomini ? Quishoc est animo quod vocatur?Quis tam propinquus cordequam sanguine, in quo nonluridus malevolentiae zelusardet, cujus non sensum li-vor invasit, cui non prospe-ritas aliena supplicium est ?Quis non bonum alterius,malum suum credit? Cui itasufficit felicitas sua, ut etiamalium velit esse felicem ?Novum & inaestimabile nuncin plurimis malum est. Pa-rum alicui est, si ipse sit felix,nisi alter fuerit infelix. Jamvero illud quale, quam sae-vum, quam ex hac ipsa im-pietate descendens , quamalienum a barbaris, quam fa-miliare Romanis, quod se in-vicem exactione proscri-bunt ; imo non invicem;nam hoc tolerabilius fermeesset, si pateretur quisque,N quod