De Gubernat tone DEI, Lib. V 107

multo quam merebamur,sentimus tandem illa , quaetsaliij. fecimus, &, juxta SermonemSacrum, labores manuumnostrarum manducamus, acjusto judice DEO solvimus,quae debemus. Miserti quip-pe exsulum non sumus, ec-ce ipsi exsules fumus. Pere-grinos fraude cepimus, ecceipsi peregrinamur atquefraudamur. Prxjudiciis tem-porum ingenui status homi-nes circumvenimus ; Fcceipsi nuper quidem in alienosolo vivere coepimus, sedpr^judicia jam timemus. Et6 quanta est infidelis mala-rum mentium ccccitas! da-mnationem perferimus judi-cantis DEI, Sc necdum nosagnoscimus judicari. Et mi-rantur aliqui Sanctorum,quod exemplo nostro exte-ri non emendentur, qui ni-hil adhuc tale tolerarunt,cum tormentis nostraruminiquitatum nec ipsi quidem,qui jam a DEO plectimur,corrigamur. O superbiamnon ferendam! Plurimi poe-nas peccatorum suorum per-

G

ferunt, & intelligere caulaspoenarum nemo dignatur.

Sed est caulä evidens, quxhanc superbiam facit; scili-cet quia etsi aliqua jam pati-mur , nondum tamen pati-mur, quae meremur. Tan-ta est enim misericordia DEI,ut etsi nos pati vult aliqua depiaculis nostris, nolit tamencuncta tolerare : quia casti-gat malos, non reddit mala j& agnoscere nos peccata no-stra mavult quam sustinere jscilicet ut piis ac salubribusflagellis ostendat nobis, quaeferre mereamur, sed tamennon inferat quar meremur,juxta illud scilicet Beati Apo-stoli dictum quo ait: Igna- Rotn, 2 .ras quoniam bonitas DEI adpoenitentiam te adducit ? Se-cundum duritiem autem tu-am, (f cor impoenitens the-saurizas tibi iram in die ira.

Et vere ita agimus, ut dicitApostolus. DEUS enimnos vocat ad poenitentiam,sed nos thelaurifcamus iram.

DEUS nos invitat ad veniam,sed nos quotidie cumulamusoffensam. Vim DEO faci*

O % mus