io8 Salvi ani MaJJtl

mus iniquitatibus nostris,ipsi in nos iram Divinitatisarmamus. Cogimus ad ul-ciscendas criminum nostro-rum immanitates nolentemDEILW. Prope est ut eumnon permittamus ut parcat.Nam cum in eum nullumunquam injustitiae signumcadere aut apparere postit,sic agimus, ut si enormitatesnostrorum scelerum non ul-ciscitur, injustus esse videa-tur.

X. Sed videlicet peccatorfuit aliquando aliquis, for-tasse jam non est? Anest ul-lus criminum modus, & nonprius est ut de vita hominesquam de iniquitate disce-dant ? Quis enim non cumipsis iniquitatibus suis mori-tur, & cum ipsis admodumatque in ipsis sceleribus se-pelitur? Ut vere de his Pro-pheticum illud rectissime di-Pfitl.48. ci possit: Scpulcbra eorum.,domus eorum in sternum; (fcomparati sunt jumentis in -ßpientibus , itf smiles faBisunt iliis. Atque utinam ju-mentis. Melius quippe fue-

rat beluina imprudentia de-viasse. Illud pejus & crimi-nosius , quia non ignorantiaDEI, sed despectione pec-carunt. Aque hoc videlicetlaici tantumodo , non qui-dam etiam Clericorum, sie-culares tantummodo , nonmulti etiam Religiosi, imosub specie Religionis vitiissecularibus mancipati: quiscilicet post veterum stagitio-rum probra & crimina titulosibimet sanctitatis inscripto,non conversatione alii, sedprofessione nomen tantumdemutavere, non vitam, &sumam Divini cultus habi-tum magis quam actum exi-stimantes , vestem tantum-modo exuere, non mentem.Unde ilii se minore invidiacriminosos putant, qui cumpoenitentiam quasi egisse di-cantur, sicut mores pristinos,ita etiam habitum non relin-quunt. Nam taliter fermeomnia agunt, ut eos nontam putes antea poenitenti-am criminum egisse quampostea ipsius poenitentiapoenitere, nec tam prius poe-i*l nimis-