De Gubernatione DEI, Lib, VL 129

scilicet spei nostrae, ludibriisvitL nostr«. Nam dum intheatris §c cirris ludimus,deperimus, secundum illudutique dictum Sermonis Sa-frov.io. cri: Stultus per risum ope-ratur scelus. Et nos itaquedum inter turpia ac dedeco-rosa ridemus, scelera comit-timus, & quidem scelera nonminima, sed in hoc ipso poe-naliora, quia cum videanturspecie esse proba, rebus suntexitiosis pestilentissima. Namcum duo sint maxima mala,id est, si homo aut se ipsumperimat, aut DEUM lsedat,hoc utrumque in ludis pu-blicis agitur. Nam per tun-pitudines criminosas jeternaillic scius Christianae plebisextinguitur, &per scerilegassuperstitiones Majestas Divi-na violatur. Dubium enimnon est, quod 1-fdunt DE-UM, utpote idolis consecra-ta. Colitur namque & ho-noratur Minerva in gymna-siis, Venus in theatris, Ne-ptunus in circis, Mars in are-nis, Mercurius in pateftris;& ideo pro qualitate ancto-

rum cultus est superstitio-num. Quicquid immundi«darum est, hoc exercetur intheatris; quicquid luxuria*rum, in palaestris; quicquidimmoderationis, in circis;quicquid furoris, in caveis.Alibi estimpudicitia, alibi la-scivia , alibi intemperantiasalibi insania, ubique dxmon,imo per singula ludicrorumloca, universi daemonummonstra. Praesident enim se-dibus suo cultui dedicatis.Ac per hoc in spectaculisistiusmodi non sola est inle-cebra nec sola vitiositas.Admisceri enim huic Chri-stianum hominem supersti-tioni genus estsicrilegii, quiaeorum cultibus communicatquorum festivitatibus dele-ctatur. Quod quidem licetsemper admodum grave sit,tunc tamen magis intolera-bile cum praeter consuetu-dinarium vita: usum hoc veladversi nostra faciunt crimi-nosius vel secunda: quia &magis placandus est in ad-versis DEUS, & minus lu-dendus in prosperis. PlacariR quip-