XIII.

Tzr Sähiani AUßl.

busfuk? Captivus corde &sensu non erat, qui intersuorum supplicia ridebat-,qui jugulari se in suorum ju-gulis non inteliigehat, quimori se in suorum mortibusnon putabat? Fragor, ut itadixerim, extra muros, & in-tra muros prsliorum & lu-dicrorum , confundebaturvox moriendum voxquebacchandum ? ac vix di-scerni forsitan poterat plebisejulatio, qus cedebatin bel-lo, St sonus populi, qui cla-mabat in circo. Et cum hscomnia fierent, quid aliud ta-lis populus agebat, nisi utcum eum DEUS perdereadhuc fortaffe nollet, tamenipse exigeret, ut periret?

Sed quid ego loquor delonge positis, St quasi in alioorbe submotis, cum sciametiam in solo patrio atquein civitatibus Gallicanis om-nes ferme praecelsiores viroscalamitatibus suis factos fuis-se pejores. Vidi siquidemego ipse Treveros domi no-biles, dignitate sublimes, li-cet jam spoliatos atque va-

statos, minus tamen eversosrebus fuisse, quam moribus.Quamvis enim depopulatisjam atque nudatis aliquid su-pererat de substantia, nihiltamen de disciplina. Adeograviores in feinet hostes ex-ternis hostibus erant, ut li-cet a barbaris jam eversi es-sent, a se tamen magis ever-terentur. Lugubre est re-ferre qus vidimus, senes ho-noratos , decrepitos Chri-stianos, imminente jam ad-modum excidio civitatis, gu-te ac laichte servientes.Quid primum hic accusan-dum est? quod honorati, anquod senes, an quod Chri-stiani, an quod periclitantes ?Quis enim hoc fieri possecredat, vel in securitate ä se-nibus , vel in discrimine apueris, vel unquam a Chri-stianis? Jacebant in convi-ciis obliti honoris, obliti sta-tis, obliti profeffionis, oblitinominis fui, Principes civi-tatis cibo conferti, vinolen-tia dissoluti, clamoribus ra-bidi, bacchatione furiosi, ni-hil minus quam sensus fui;

irn»