De Gubernatione DEI, Lib . VI. 135

cessasse unquam vitia civiumusque ad excidia civitatum.

Atque haec fuerunt fortas-se, jam non sunt, aut unquamesse cessabunt. Videlicet, fiqua adhuc hodie aut civitas,aut provincia vel plagis cs-lessibus csditur, vel hostilipopulatione vastatur, humi-liatur, convertitur, emenda-tur , & non cunctos fermeRomani nominis populosprius est interire, quam cor-,rigi, non prius ipsos quaminipfis vitia non esse. Deni-que id breviter probari po-test exciia ter continuatiseversionibus fuma urbe Gal-lorum , cum omnis civitasbustum esset, malis & postexcidia crescentibus. Namquos hostis in excidio nonocciderat, post excidium ca-lamitas obruebat; cum idquod in excidio evaseratmorti, post excidium nonsuperesset calamitati. Aliosenim impressa altius vulneralongis mortibus necabant,alios ambustos hostium flam-mis etiam post flammas poe-na torquebat. Alii interi-

bant fame, alii nuditate, aliitabescentes, alii rigentes; acsic in unum exitum mortisper diversa moriendi generaconruebant. Et quid plura ?Excidio unius urbis afflige-bantur quoque alite civitates.Jacebant siquidem paffim,quod ipse vidi atque susti-nui, utriusque sexus cadaveranuda, lacera, urbis oculosincestantia, avibus canibul-que laniata. Lues erat vi-ventium foetor funereusmortuorum. Mors de mor-te exhalabatur. Ac sic, eti-am qui excidiis lupradictsurbis non interfuerant, malaalieni excidii perferebant.Et quid post hsc inquam,quid post haec omnia ? Quissftitnare hoc amentis genuspostit ? Pauci nobiles , quiexcidio superfuerant, quasipro summo delets urbis re-medio circenses ab Impera-toribus postulabant. Vel-lem mihi hoc loco ad exe-quendam rerum indignita-tem parem negotio elo-quentiam dari, scilicet ut tan-tum virtutis esset in queri-monia