148 Salvi ani Aiaßl

iis spes aut remedium est,qui ab usitata impuritate necmiseriarum egestate, nec vi-tX extremitate revocantur?Esto enim quosdam aut stul-ta prssumptio longa: vita?,aut spes quandoque agend«epoenitentia consoletur; non-ne novum hoc monstri ge-nus est, esse aliquos etiam inmorte vitiosos ? Qua? cumita sint, numquid est aliquid,quod dici amplius postit?Sed adhuc tamen addimus,scilicet quod multi ha?c agunthodie etiam inter hostes si-ti, & quotidiano discrimineac timore captivi; cumqueob impurissimam vitam tra-diti a DEO barbaris suerint,impuritates tamen ipsas eti-am inter barbaros non re-linquunt.

Sed tales forte hostes suntinter quos agunt, ut eos istadelectent & offendantur gra-vissime si, cum ipsi impudicifmt, videant castos esse Ro-manos ? Quod si ita esset,nequaquam tamen facerenos improbos improbitasdeberet aliena: quia quem-

libet hominum magis sibipraestare convenit, ut sit bo-nus, quam alteri ut sit ma-lus ; &: plus id laborandumest, ut placeamus DEO perhonestatem, quam ut homi-nibus per impuritatem ; acperinde etiamsi inter impu-dicos quis barbaros vivat,magis tamen pudicitiam se-qui debet, qua? sibi expedit,quam impudicitiam, qua: im-puris hostibus placet. Sedquid accedit insuper ad ma-la nostra? Inter pudicos bar-baros impudici sumus. Plusadhuc dico, offenduntur bar-bari ipsi impuritatibus no-stris. Esse inter Gothosnon licet scortatorem Go-thum; soli inter eos praeju-dicio nationis ac nominispermittuntur impuri esseRomani. Et quee nobis ro rgo spes ante DEUM est?Impudicitiam nos diligimus,Gothi exserantur; purita- -tem nos fugimus, illi amant;fornicatio apud illos crimenatque discrimen est, apudnps decus. Et putamus nosante DEUM posse consiste-