154

Salvi ani MaJJil.

atque acerbius putant, in mi-serationem hostium deveni-ret. Et cur hoc ? Cur absque dubio, nisi quia, üt jamdixi, illi DEO humiles, nosrebelles; illi crediderunt inmanu DEI esse victoriam,nos in manu nostra, imo insacrilega atque impia, quod' estpejusnocentiusque quamnostra. Denique ipse Rexhostium, quantum res prodi-dit, ac probavit, usque ad di-em pugna? stratus cilicio pre-ces fudit, ante bellum in ora-tione jacuit, ad bellum deoratione lurrexit. Priusquampugnam manu capesseret,supplicatione pugnavit; &ideo sidens processit ad pu-gnam , quia jam meruerat inoratione victoriam.

XI. Non dissimiliter autem il-lud etiam apud Wandalos :ad quos cum in Hispania si-tos nostra pars pergeret, tan-tamque ad debellandos eospraesumptionis fiduciam fer-ret quantam etiam proximead Gothos, pari suberbia? fa-stu, pari exitu conruerunt.Vemtque super exercitum

nostrum illud Propheta di-ctum : Obruet Dominus con- Jerem.2.fidentium tuam, (f nihil ha-bebis prosperum. Confide-bamus enim in sapientia no-stra & fortitudine contraDEI mandata dicentis : Non serem.?,glorietursapiens in sapientiasua , nec fortis in fortitudinesua i sed in hoc glorietur, quigloriatur , scire (f nofse me,quia ego sum Dominus. Nonimmerito itaque victi fumus;ad meliora enim se illi sub-sidia contulere quam nostri.

Nam cum armis nos atqueauxiliis superbiremus, a par-te hostium nobis liber Divi-na legis occurrit. Ad hancenim praecipue opem timor& perturbatio tunc Wanda-lica confugit, ut seriem nobiscadestis eloquii, opponeret,

& adversum venientes imu-los suos sacri voluminis scri-pta quasi ipsa quodammodoDivinitatis ora reseraret. Hichunc requiro, quis hoc un-quam ä nostris partibus fe-cerit , aut quis non inrisusfuerat, fi putasset esse facien-dum? inrisus utique, sicut ä

no-