Salvi ani AiasJiL tpistoLt. 189

cs, pro me pronuntiasti. Sipraeteritas irarum causas ex-sequeris , imputa tibi, quiChristiano filiam tuam dedi-sti. Si id non est, quid mihiirasceris, quia eam nunc inme religionem augere cupioquam tu in te probare cce-pisti ? Cur rogo ig me nondiligas quod es, qui in tequod eras ipse damnasti? Sedparcendum paululum verbisest: quia etiam in bona cau-sa humilis esse, in quantumres sinit, filii apud parentesdebet oratio. Indulgete, af-fectus carissimi; liberioremme esse paululo in negotiosuo DEI affectus facit. Siquae sunt vobis alis succen-sendi cause, peccare me po-tuisse non abnego. In hocvero quia ideo succensetis,quia Christum amare videor,ignoscite quod dicturus sum.Peto quidem veniam, quiairascimini; sed non possumdicere malum esse quod fe-ci. Hsc igitur apud vosmeo nomine, & quasi pecu-liari prece. Nunc tu, 6 di-lectissima ac venerabilissima

ioror! ( qus mihi tanto ca-rior es quam prius, quantoplus a suis affectus convenitdiligi, in quibus se ipsumChristus fecerit amari) fun-gere partibus tuis simul me-isque. Ora tu, ut ego im-petrem ; tu postula, ut uter-que vincamus. Osculare,quia absens labiis non vales,saltem obsecratione pedesparentum tuorum quasi an-cilla , manus quasi alumna,ora quasi filia. Ne trepida-veris, ne timueris ; Bonosjudices habemus , affectusipse pro te orat, natura ipsetibi postulat, suffragia caufietu«E in tuorum mentibus ha-bes ; cito adnuunt qui suoipsi amore superantur. Ob-secra ergo, & supplex dici-to : Quid feci, quid come-rui ? ignoscite quicquid il-lud est; veniam peto, etsidelictum nescio. Nunquamvos, ut ipsi scitis, inofficio-sitate aut contumacia offen-di, nunquam verbo asperio-re lassi, numquam vultu pro-terviore violavi. A vobissum viro tradita, a vobisAa z con-