Adversus Avaritiam. 207

cumlpicis fortasse & circum-ipectas , qui isti ex tuis sintquos appellem. Non longatibi inquisitione opus est adinveniendum. Omnes in-quam, omnes pene hoc suntquod loquor. Abiit quippeilla egregia ac supereminensdudum primitiva? plebis tua?beatitudo, qua omnes Chri-stum agnoscentes caducasre-rum raun dialium facultatesin sempiternas ctelestiumpossessionum opes confere-bant, mutantes sensum prae-sentium in praeclaram spemfuturorum, immortales divi-tias praesenti pauperpatisambitu ementes. At nuncpro his omnibus avaritia, cu-piditas , rapina, quaeque hissociae & quasi germana uni-tate conjunctae sunt, invidiae,inimicitiae, crudelitates, luxu-riae, impudicitiae, proditio-nes, quia superiora illa isto-rum usibus militant, succes-serunt. Ac sic nescio quo-modo pugnante contra te-metipsum tua felicitate,quan-tum tibi auctum est populo-rum, tantum pene vitiorum;

quantum tibi cppiae accessit,tantum disciplinae recessit;

& prolperitas venit quaestu-um cum magno foenore de-trimentorum. Multiplicatisenim fidei populis, fides im-minuta est; & crescentibusfiliis suis, mater aegrotat; fa-ctaque es, Ecclesia, profectutuae foccunditatis infirmior,atque accessu relabens, &quasi viribus minus valida.Diffudisti siquidem per om-nem modum Religiosi nomi-nis membra religionis vimnon habentia. Ac sic essecoepisti turbis opulens, fidepauper; quanto ditior mul-titudine, tanto egentior de-votione ; largior corpore,angustior mente ; eadem-que, ut ita dixerim, & in temajor, & in te minor, novopene & inaudito genere pro-cessus , & recessus crescenssimul & decrescens. Ubienim estillanunceximiafor-ma tua, & totius corporispulchritudo ? Ubi illud devivis virtutibus tuis Divino-rum apicum testimonium di-cens : Multitudinis /tutem AU.

creden-