Vincentii Lirinenfis

Nestorii Antiocheno misitEpiscopo : Ergo , inquit,quia , ficut ait Apofiolus ,fides una efl , qua evidenterobtinuit dicenda credamus(fi tenenda dicamus. Qua:sunt tandem illa credenda &dicenda? Sequitur, & ait:Nihil ultrh , inquit, liceatnovitati , quia nihil addiconvenit vetuflati. Verfpi-cua majorum fides (fi credu-litas nulla cceni permixtioneturbetur. Omnino Apo-ftolice ut majorum creduli-tatem perspicuitatis lumineornaret, novitias vero prophanitates cani permixtio-ne describeret. Sed & lin-ctus Papa Caelestinus parimodo cademque sententia.Ait enim in Epistola quamGallorum sacerdotibus mi-sit ; arguens eorum conni-ventiam quod antiquam fi-dem silentio destituentes,prophanas novitates exur-gere paterentur. Merito ,inquit, causa nos respicit ,fi silentio foveamus errorem .Ergo corripiantur hujusmo-

di ; non fit his liberum ha-bere pro voluntate sermo-nem. Hic aliquis fortasseaddubitet quinam sint illiquos habere prohibeat libe-rum pro voluntate sermo-nem, vetustatis praedicato-res , an novitatis adinvento-res. Ipse dicat, dubitatio-nem legentium ipse dissol-vat. Sequitur enim : De-finat , inquit, fi ita res est t(id est , si ita est ut apudme quidam urbes & provin-cias vestras criminantur,quod eas quibusdam novita-tibus consentire noxia disti-mulatione faciatis ) desinatitaque , inquit, fi ita resest , incessere novitas vetu-statem. Ergo haec fuit beatiCselestini beata sententia »ut non vetustas cessaret ob-ruere novitatem , sed potiusnovitas desineret incesserevetustatem.

Quibus Apostolicis Ca-XXXIfl*tholicisque decretis quisquisrefragatur, infulet primumomnium neccsse est memo-ri* sancti Caelestini, qui sta-tuit