De Animältbm in genere. g1

q nam Canes quidam insidiantes rei sagaces o-dorem Perdicis vel Dama: alicujus precipiunt;in locis tamen libero aeri ventove expositis per-quam verisimile sit hos halitus assidue a fontesiio avehi ad dictam Atmosphaeram per 6 , 8, velplures etiam horas alendam ; h. e. quandiu soloh irrere observatus fuerit odor > continuas hali-tuum sibi invicem succedentium suppetias re-quiri ; non possumus non inde arguere, halitusquos emittit extrema: adeo parvitatis esse debereut vix concipi a nobis queant. Hactenus no-biliss. Boyltus. Ex quibus clarissime demonstra-tur, materiam in immenfe parvitatis & tenui-tatis particulas dividi poste, imo actu divi-di.

Pergit Peyerus, Extant in rerum natura tantasubtilitatis Animalia , ut visum plane fugiant, necconficiantur ntfi exquifito microscopio. In his ato-mum magnitudine vix superantibus vita & motusmultiplicem partiiim & membrorum apparatum pa-lam indicat, os, ventriculum, intefiina, cor, venas,arterias, cerebrum , musculos , nervos, succum &sanguinem aeremque & alia sexcenta ; quibusconvincimur, etiam in minimo punblo corporeo laterepojje incomprehenfibilem rerum varietatem. Oculienim nostri ( ut illud adesam ) non justam re-rum magnitudinem nobis exhibent, sed earumduntaxat proportionem; ut quod nudo oculopunctum apparet, tot revera habeat partes,quot totum universum habere nobis vide-tur.

His adde, D. Antonium Lesvenheeck Delphen-fem Batavum in aquae pipere per triduum infu-so impraegnata: gutta unica animalcula mini-mum 8280000 observasse. Hoc, inquit, fidemfortasse excedat, verum affirmo, quod si gra-num Arenae unicum e majusculis in 8000000

partes