Cap.DCX
Exodus,
’S5i
parcíïei ch’ilg graun íova íciion ipiagiaas ad noís uííònts, a ain noís vdgssen useseùseîiseid 'liîg lgin veva íìirvangieu farcalg. ’■*•->«-» ,wr;„
32. Mo la selin ad ilg segeí fovan bucca |pichiai: Parchei ch’ei fovan pli tardivs. 13 3. Cuntut mà Moises or d’ilg marcau, na-vend da Pharao, a stendet orsêsmauns ancun-ter ilg Senger : Ad ils tans a la tempeíìa calan-nen, a la plievgia curdà bucca pli sin terra.
34. Mo cur Pharao valet ca la plievgia lovacalada, fco er la tempeíìa, ad ils tons, seha ma ’lvinavont cun far puceau, ad andirè lieu cor, ela ses íùrvients.
3 y.Aseíua fò ilg cor da Pharao andirieus cli’elsefchà bucca jtrer ils uffonts dad Israël, íco’lgSenger veva plidau tras Moises,
CAP. X.
Deus mus a Moises parchei el hagig andirieu ilg cor dapharao a da ses furvients , lai a faver ilg oïgavel, anovavel ftrof dad Egipta. Pharao et adumï andireus, avult zvarlafchar trerilgpievehmofenza la biefea : Moises vultquei bucca far. Pharao fmanatfcha da nuzar Moises fch‘ elvengig pli avont ses oelgs.
L URA Cchet ilg Senger í Modes : va enttiers Pharao: Parchei ch’jon liai andi-rieu sieu cor , ad ilg cor da ses furvients, parch’jou fetsehigquestas mias aníènnas a miez enfia terra.
2. Par ca dfetíchias a laver á tes uffonts,adaïs uffonts da tês uffonts, quei ch’jou hai faigen Egipta, a las ansennas ch’jou haï faig ten-ter els: Acavus ancunaseheiasch’jou Junî ilg
ir cuii noís íìlgs a cun noises íìlgias : Cunnoises nurses a cun noís bôs : Parchei ca nusvein da fhlvar iinna festa á Jgi Senger.
1 o. Ad el sehet ad els : Ilg Senger leigig a-sehia cun vus, fco jou vus veng a laíchar ir cunvoilas casedas : Mireit, ilg mal stat á vus avontils œlgs.
n. Bucasehia : Meit uíse vus humens, aíùrvit á lgi Senger : Parchei ca quei veits vusgaregiati. A Pharao ils stuseh à navend da sia fa-tícha.
12. Lura íchet ilg Senger á Moises : Stend’órtien maun fur la terra dad Egipta, b par farstf^'vangir selips, a quels vengian a vangir íûr iaterra dad Egipta, a malgiar tut 1 ' erva da la 34.terra, tut quei ca la tempeíìa ha lafchau vanzar.
13. A Moises stendet or sieu maun íùr la terradad Egipta : Ad ilg Senger fíget vangir íùr la terraun iùffel da la damaun , ilg quai cuzà tu-gi, a tutta noig : A la damaun marvelghailgíusiêl dafolelglavar, purtau ils selips.
14, Ad ils íalips vanginen íur tut la terrà 1dad Egipta , a fa sehentanen en tuts logs dadEgipta, en gronda bearezia : avont quels eanmai stai tais selips, a fuenter quels mai na ven-gian ad ester da quellaíòtt.
15, A quels curcìanen tut la terra, datai gui-fa ca la terra fò seura, a malgiancn tut 1’ erva da'la terra,a tut ils frigs d’ils pumers, ils quais la tem- 1pesta veva laíchau van zar : Ad eivanzà nagut-jta d’verd vid’ ils pumers, ne vid’ l’erva s’ilg feldj
3 *
rao,
Senger, . _. | en tut la terra dad Egipta.
Aschra manen Mo.fe ad Aron tiersPha- . , Lura t p^ 0 i adimrn 'e„ g clà! . .
asdcnaanlg. : Asch>a ha g,g ilg Senger Moifcad Aar » n , f chn w eh , «j*,
4 Ex^Deus d ils Hebreers : a Quont gig vens ti a ta du- a u aneuntel ilg Senger yiess Deus ad an-l
star da ta baslar avont mei ? Laitrermieu pievel : ç unter vus 00 1
16.
P ar ca st^ol mi forvesehig.
4. Parchei seha ti vens a dustar da Iasehartrermieu pievel,mire, sehavi jou damaun farvangir falips en tia terra.
5. Ils quais vengian a curclar ia fatseha dala terra, asehia, ch’iin ven bue a puder verla terra, a vengian a malgiar quei ch’ ei van-zau, a quei ch’ei restau da la tempeíìa: Yen- ;gian er a malgiar tut ilg verd d’ils pumers s’ilgfeld.
6 . A tias calas vengian els ad amplanir, alas cases da tut tês furvients, a las cases datuts quels dad Egipta: Ch’iinna tala caustàhanmai bucca vienne tês Labs, ne ils Labs da têsLabs, da quei temps annou ch’ els ean stai sinterra, antroqua sin quest gi. Lura se volve tel a mà navend da Pharao.
7. Ad ils íùrvients da Pharao se hen à á lgi :quont gig dei quest ester á nus par un latsen ?lai ir questa lgeut 5 par ch’ ei íùrveíchian á lgiSenger lur Deus : ses ti ounc bucca ca Egipta
i ruinada ?
S. Cuntut vanginen Moises ad Aaron puseh-pei manai tiers Pharao , ilg quai sehet ad els :Meit a íùrvit á lgi Senger vieís Deus : Mo chiean quels ca vengian ad ir ?
9- A Moises sehet : Nus vangin ad ir cun
17. Mo uíse, mieu char, pardunne á mi mes
I J Ui.» .í M
puccaus, ounc questa gada, d a rogeit ilg Sen- a b mger vieís Deus, ch’ el volvig navend da meiounc questa f mort. |
i" e. q. Que fl fr os.
18. A Moijes m à navend da Pharao, a ru-
gà ilg Senger. I
19. Ad ilg Senger figet lavar si un zunt fermiùffel ancunter folelg darandieu, ilg quai pur-tà navend ils selips, ad ils siget fundar entenla Mar cotsehna : Ad ei resta bue un selip entut la terra dad Egipta.
ao. Mo ilg Senger andirè ilg cor da Pharao:
Ad el lafchà bucca trer ils uftbnts dad liraël
21. Ad ilg Senger íchet á Moises : Stend’ or!tien maun ancunter tsehiel, patch' ei vengig]ùnna fciiradengia íùr tut la terra dad Egiptada tal guise ch’unla ven a puder tuccar ai t$\matins.
22. A Moises stendet or sieu maun a n cuiseter tsehiel : a vanginen f seùradengias nêras fur]tut la terra dad Egipta, treis gis.
t q- e. Groffas.
2 3. Ca ’lg un vafeva bucca ’lg auter j a nagib]lavava si da sieu lieue ^ ti eis gis : mo tut ils uffonts dad liraël vevan Igiseh enten lur avdoinizas,
Gg 3 ..... H- hu-
\