De Liaris nor

'fertullianus lib. contra Praxeam cap. 25.Cyprianus lib. de .unitate Eccles. cap. 4.Hieronymus in Prologo . Cassiodorus insuis complexionibus , & alii versiculumlaudant.

Tertio : Eumdem retinent optimae no-tae manu seripti codices, videlicet anti-quislimus quiaflervatur in BiblkitL-'Äbba-tiae S. Germ.a pratis Paris. Permulti qui-bus usi sunt Doctores Lovanienses , co-dex Britannicus pervetustus , item non-nulli Regii , & Colbercini,

SYNOPSIS OBJECTIONUM.Et Responsionum.

Primo : Esto quod desit versiculus inmultis codicibus; sed hoc vel ex deflora-tione , vel ex Scriptorum inadvertentiacontigisse citra dubium est.

Secundo : Ne miremini, si vel ipsi codi-ces illum retinentes varient. Hoc ipsumastruit versiculi genuinitatem : advertensquippe Scriptor versiculum omissum , inmargine nonnumquam exaravit.

Tertio: Neque etiam desinit Patres quieumdem sileant, sed qua de causa intel-ligite, quia prae oculis habebant, aut nu-tantes , aut defloratos codices; hinc sile-re maluerunt, quam ansam dubitandi demysteriis in controversia motis prebere.Ergo ne aliquod facescit negotium , exeo quod S. Augustinus lib. 3. contra Ma-ximin. cap. 22, illo pr^termisio , utaturoctavo, absit ? Quandoquidem disputatioerat solum de isto, ex quo Arianuscon-cludebat Patrem, Eilium & Spiritum san-ctum esse tres substantias , adeoque Ver-bum elfe creaturam.

PUNCTUM QUARTUM.

Num oBavtis versiculus (it Symbolicus , sysanctissimam indigitet Trinitatem 1

CONCLUSIO.

Verius iste \ E T TRES sunt qui teflimo -uium dant in terra , spiritus , sanguis &aqua : (y hi TRES unum sunt : designatIknctistimam Trinitatem.

Probatur unico sed tfficacißmo argu-mento: Ille versiculus subindigitat SS.Tri-

iTeßamenti. 351

nitatem , qui eo adducitur scopo a Scri-ptore Canonico, ut illam designet perconnexionem cum septimo ; quo pastimutuntur SS. Patres ad perstringendos ,tum Arianos , tum Maccdonianos ; cu-jus auctoritate innixus S. Cyrillus Ale-xandrinus manifeste demonstrat Spiritussancti Divinitatem; cujus denique sensus& morales , & parabolytici in hoc col-limant, ut sanctissimam indicent Trini-tatem: Atqui res sic se habet. Igitur ver-siculus octavus mirum in modum san-ctissimas Trinitatis astruit mysterium .Probatur minor quoad singulas partes .

Primo quidem , S. Joannes vestigiis in-haerens Christi , qui parabolis & simili-tudinibus profunda Dei mysteria pande-bat discipulis , seipsum modo agnum ,modo etiam petram, & vitem nominan-do , ut suam erga homines mensuctudi-nem , fortitudinem & gratias ubertatemindicaret , spiritus , sanguinis & aquaeutitur Symbolo , ut legentibus ostendatillud non repugnare mysterium , quodvel ipsis naturae adumbrabatur effectibus:spiritus quippe, sanguis, & aqua unumiunt in homine , hoc est unam hominisconstituunt vitam , tametsi inter se sub-stantialiter discrepent quidni igiturtres hypostatice & personaliter ad invi-cem distincti unicum Deum constituerent ?

Secundo : Affulget necestäria connexiointer versiculum septimum & octavum ,tum ratione particulae copulativae ; ab-soluto enim septimo versiculo , subditsanctus Joannes : Et tres sunt qui teftimo-nium dant in terra syc. Tum ratione finis,eo quippe loci intendit Scriptor canoni-cus probare, & explicare mysterium san-ctissimae Trinitatis , maxime Verbi in-carnati cum Patre consubstantialitatem .Haec connexio infra fusius ex S. Augu-stino patebit.

Tertio ; Sancti Patres vel ipso utunturversiculo ad perstringendos haereticos ,quiSS.Trinitatis mysterium inficiatisunt.Inprimis Ambrosius , qui libro primo deSpiritu sancto cap. 6. sic loquitur : Sunt„ tamen plerique, qui in eo quod inaqua„ baptizamur & Spiritu , non putant,, aquae & spiritus distare munera , &„ ideo non putant distare naturam. Nec„ advertunt quia in illo aquarum sepe-„ limur elemento , ut renovati per spiri-tum