De P cenitent i a Inflttutione , iSfc.

PROBATIONUM,

S YNOPSIS

Contritio pncipitur ex jure netur ali &divino . Non tamen ut primum eommissum est peccatum' mortale .

H huju Psalmo canitur : Sacrificium Deo„ Spiritui contribulatus , w contritum , tjn}r humiliatum Deus non despicies, abomina-, bilis Deo ,

Respondeo distinguendo : Et inde sequi-tur ad meritum requiri, ut adstanssacrosit in statu grati® sanctificantis concedo:ad executionem praecepti sibi injuncti ,ut ei violatio non imputetur, nego. Utadimpleat praeceptum , sufficit ut adstet,oretque mente & ore, quibus dispositio-nibus satisfacit praecepto ; immo sic fle-ctit Deum , pronumque eum reddit, adhoc ut ei condonet peccata ; quare Pu-blicanus orando obtinuit remissionempeccatorum , quam & peccator obdien-oo Ecclesiae , Deumque deprecando im-petrat.

Persistes : Atqui requiritur contritiocharitate formata , ut reddatur cultusDeo debitus i & probatur . Praeceptummistae audiendae obligat in die festoSedhuic sacrificio addendum est a quolibetfideli sacrificium cordis contribulati > sin"minus* nihil Mista proderit peccatori eiädstanti. Ergo Scc.

. Respondeo negandosubsumptum. Ad pro-bationem distinguo minorem : SacrificioMist® addendum'est sacrificium spirituscontribulati dispositive, concedo: contri-bulati persecte, subdistinguo. Ad majoremperfectionem , concedo: absolute, ita utpeccet de novo peccator si' contritionemOmnibus numeris absolutam non eliciat,nego Debet peccator credere , audireMistam cum devotione, ut se se ad justi-ficationem disponat : & hoc sufficit utpraeceptum audiendi Mistam adimpleat .Vari®, ultro fateor, sunt circa istud mo-mentum seiitenti® *, una quorumdam re-centiorum’, qui autumant Christianum'peccato mortali detentum, in novum rue-re, si alidiat Mistam , nisi prius vel de-ponat in confessione peccatum ut ab eoabsolvatur , vel saltem perfecte de illoconteratur: altera , & communior, i ra-mo & veracior , hoc non esse necesse ,sed sufficere, ut absque affectu actuali adpeccatum audiat sacrum & huic assen-sitzMmn euV

Prima pars patet. Quia inquit D. ThoCmas hic q. 8. art. 7. ad i. " De jure„ naturali est, quod aliquis peniteat de„ malis qu® fecit, quantum adi hoc quod -,, doleat se fehlste : Et doloris remedium„ qu®rat per aliquem modum , & quodetiam aliqua signa doloris ostendat , sic-„ uc Sc Ninivif® fecerunt . „ Si verasermo sit' de jure divino, paslim in sacrisScripturis injungitur impiis Pqnitentiamaxime Luc. 13;

Altera pars , Videlicet quod pr®ceptunrcontritionis non obliget flarim atque com-mistum est peccatum , omnes docentTheologi, ista'innixi ratione , quod prae-ceptum affirmativum, quale est illud d«quo movetur controversia', non obliget’pro semper,-

S Y N Ö PS IS DIFFICULTATUM'Et Resposionum,

P RIM O :'Impoenitentia finalis ad®-quate sumpta, & ut includit firmum inpeccando propositum numquam a malorecedendi , opponitur praecepto contri-tionis , cum sit de jure naturali Sc di-vino a peccato tandem aliquando rece-dere.'

Secundo : Praecipitur quidem in generepeccatori, ut citra moram ad Deum con-vertatur, sed Hoc est consilium, non lexcum Ecclesia 1 fidelis voluntatum Christiinterpres" pr®cipat solum ferne! in annosub* poena centur®,* deponere consestariopeccata.

Tertio : Verum quidem est furem tene-ri ablatum absque mora restituere , quia?damnum physicum proximo’intulit .• sed'peccatum non nisi morale inducit. Si ta-men adsit vitae periculum peccator non'debet procrastinare contritionem ; sicutnec in solemnsoribus-Mysteriorum sestis ^tunc enim cultus Ipecialiffimus Deo de-( betur ,' qui sane secluso de peccatis do-*

| lore , non exhiberetur.

D i ♦

PUM^