Dißcrtatio Quarta

50 +

fy non posset remissionem peccatorum prae-it cedentium annullare; posset autem sua„ actione evacuare quod per ipsum sa-„ ctum est; & ideo pollet mortificatio-„ nem praecedentium meritorum per me-„ rita sequentia penitus annullare, prae-„ cipue gratia adjutus. „

Ad probationem distinguo : Et Scri-ptura loquitur per distributionem accom-modam , in quantum sicut gratia destruitpeccatum , ita peccatum secundum quiddestruit merita , hoc est illorum suspen-dit valorem, concedo: Et est intelligen-da in sensu obvio & uniformiter in utra-que hypothesi, nego. Nam ipsa dicit pec-catum projici in profundum maris perp^nitentiam , & penitus aboleri : nonautem rigorose ita loquitur de meritismortificatis : Et vero gratia directe pec-cato adversatur, unde illud penitus abo-let : Sed peccatum non directe opponi-tur meritis , seu juri ad gloriam relictoper merita . Quocirca dispar est ratio ,fc paritas inadasquata.

Urgebis : Ideo peccata non redeunt ,quia gratia abolet maculam ; Sed pecca-tum similiter destruit virtutem merito-rum: Ergo sicut peccata remissa non red-eunt , ita nec merita mortificata . Pro-batur minor: Peccatum fortius agit quamgratia in suum contrarium , quandoqui-dem est malitias simpliciter infinitae, gra-tia vero bonitatis finitae : Igitur sicutgratia penitus abolet peccatum, ita pec-catum & merita.

Respondeo negando minorem . Ad pro-bationem distinguo : Peccatum agit tor-tius quam gratia sumpta secundum se ,transeat, nam propositio solum valet dehoc quod directe opponatur peccato, un-de cum valor meritorum qui manet inacceptatione divina ad gloriam non dire-cte opponatur peccato - , non tam fortiteragit peccatum in merita , quam gratia:ut merita subsunt legi misericordiae Dei,nego. Merita autem manent in accepta-tione divina ad gloriam , non solum utcauiata sunt a gratia, sed ut subsunt mi-sericordiae Dei , quae vult illa acceptaresimpliciter ; modo removeatur obex , &homo moriatur in gratia, quam solamconditionem exigit Tridenrinum Sess. 6.cap. 16. “ Hac igitur ratione justificatis„ hominibus, sive acceptam gratiam per.

,, petuo conservaverint , sive amissam re-„ cuperaverint , proponenda sunt Apo-,, stoli verba : Abundate in omni opere bo-

» W<J. jj

_ insistes In Scripturis sacris paflim le-gitur peccata redire per sequens pecca-tum , & tamen de facto non redeunt ,ut dictum est. Igitura pari Sc merita ta-metsi dicantur reviviscere . Quod autempeccata quandoque dicantur redire, pro-batur ex Scriptura sacra. I. Pial. 108.ha-betur: In memoriam redeat iniquitas patrumejus in conspectu Domini . II. L. 3. Reg.17. Vidua quaedam sic alloquitur > Qttidmihi , iy- tibi vir Dei? ingrejjus es ad me ,ut rememorarentur iniquitates meet, & interfi-ceres filium meum. Denique Matth. 18. li-cet Dominus servo nequam cuncta debi-ta remisisset , audita tamen ejus irr fra-trem crudelitate, voluit ut redderet uni-verlum debitum. Servus ille est peccatorqui accepit a Domino veniam , & nonvult parcere fratri > unde per istud pec-catum venia prorsus aufertur . Ergo apari &c.

Respondeo negando antecedens pro illaparte quae dicit peccata remissa redire .Ad probationem distinguo .• Peccata praei-cedentia redeunt , quoad aliquid , con-cedo : quoad omnia , nego. Peccata re-mista dicuntur redire in duobus : Primoquidem juxta similitudinem effectus, qua-tenus subsequens peccatum exitiale , in-ducit sicut praecedens mortale reatum &culpae & poenas sternae; sed non simpli-citer , cum suerit prorlus deletum . Se-cundo , ratione ingratitudinis ; quando-que enim contingit peccatum iterati la-psus magnam spirare ingratitudinem , Scratione malitiae praeponderare seu aequi-vaiere peccatis prioribusjamjam remistis;de qua quidem ingratitudinis malitia con-queritur per Prophetam Deus , dicensPiaI, 54. Si inimicus meus maledixisset mi-hi, sußinuijjem utique . ... Tu vero km»„ unanimis .... A», simul mecum dulcescapiebas cibos . In hoc lensu Jacobi 2. di-citur : A" peccat in Uno , factus tft om-nium reus .

Solutio est D. E hornae hic q. 88. art. 3.his verbis : “ Dicendum quod quidam„ dixerunt , quod ex peccato sequenti„ propter ingratitudinem consorgit Itan-„ rus reatus»quantui fuit reatus pecca«

torum