20 6 Dißertath J*tptlma

, invehatur . Ideo enim si juste dimissa ,

suerit

„ dimissa . _

„Dominus in posteriori sententia non

5)

repetivit illud, excepta fornicationis cmr„sa, quod in priori dixerat, utostende-ret, dimitti quidem posse conjugem ob,, fornicationem , non tamen si ob eam„ causam dimissa suerit, posse illam alteri,, viro nubere. „ Rursus Marci i. ea-„ dem. fi t prohibitio, & clare explicaturhis verbis : jjifi cumque dimiserit uxoretnnam , V aliam duxerit , adulterium cornmit- ilit super eam , & fi uxor dimijerit virum Isuum , & alii nupserit y moechatur . RursusLuc» 16. Omnis qui dimittit uxorem suam ,& alteram ducit , moechatur , & qui dimij-sam a viro ducit , moechatur . Quibus sen-tentiis statuit universim Christus virum ,dimissa uxore, non posse citra grande pec-catum alteram ducere ; nec vicistim lici-tum este uxori propter fornicationem di-missae, viro, alteri nubere.

Secundo; Eadem lex auctoritate Aposto-li firmatur Rom. 7. his verbis : §uf subviro eft mulier , vivente viro , alligata efl le-gi : fi autem mortuus fuerit vir ejus , solutaest a lege viri . Igitur vivente viro voca-bitur adultera , fi fuerit cum alio viro tSc,.Rursus I. Cor. 7. Mulier alligata efl le-gi , quanto tempore vir ejus vivit . Igiturex Apostolo nusquam licitum est aut vi-ro alteram uxorem vivente propria , &vicistim mulieri alterum virum suo vi-vente , ducere . Et ne remaneat aliquiscirca istud dubitandi scrupulus,. vult Apo-stolus quod mulier aut a marito non disce-dat i aut si abierit, innupta maneat . Iisetutem qui Matrimonio jnnfli sunt , prjcipionon ego , sed Dominus , uxorem a viro nondis-tedere . Quod. fi discesserit , manere in-nuptam , aut viro suo. reconciliari , Ergo&C.

Secundo , ex traditione' Patrum -

Traditio est moralitatis infallibilis re-gula: Sed conclusio ista innititur auctori-tate : Et probatur .

Ex primo Saeculo habemus doctrinamChristi, (Sc Apostoli circa istud! momen-tum .

Ex fecunde Saeculo Justinus , Sc postipfura , fubsequente saeculo Athenagorasin A pol. propugnant nusquam licitum es-se viro vivente propria , uxore , tamet-

alteran» ducere »

Ex tertio Saeculo habemus testium nu-bem pro ista veritateastruenda . Primus no-bis occurrit Clemens Alexandrinus, qui L.i, Strom. pag. 424. sub finem ait: “Quod„ autem consulit Scriptura uxorem duce-„ re, & nec a conjugio unquam permit*„ tat discedere , legem aperte constituit:„ Non dimittes uxorem, praeterquam pro*,, pter fornicationem .. Adulterium autem„ existimat conjungi Matrimonio , vivo„ altero ex separatis. ».Qui aut dimissam„ accipit uxorem , moechatur , inquit,,, Si quis enim dimiserit uxorem , me-„ chatur ipsam , hoc est , cogit eam me-„ chari. Non solum autem qui dimittit,„ est ejus causa , led etiam qui eam sus-,, cipit, praebens mulieri peccandi occa-,, sio nem : si enim non suscipiat, reverte-„ tur ad virum . „

Tertullianus similia profert L, 4» adver-sus Marcionem cap. ?4. pag. 558. " Siideo , ait , quis dimittat uxorem , utaliam diicat. Qui dimiserit, inquit, uxo-rem , & aliam duxerit, adulterium com-misit : Et qui a marita dimissam duxe-rit, aeque adulter est > ex eadem uti-que causa , qua non licet dimitti , utalia ducatur : illiciteenim dimissam proindimissa ducens , adulter est . Manet„ enim matrimonium,, quod non recte di-,, remptum est. Manente matrimonio nu-,, bere , adulterium est . „

Ah hac fana doctrina non discedit Ori-genes ejusdem sevi Doctor Homil. 7. inMatth, pag. 37. de Christo respondenteJudseis quaerentibus , si liceat dimittereuxorem? “ Vide autem, Inquit , quomodo,, irreprehensibiiiter respondit . Primum„ quidem interrogantibus , si licet dimit-,, tere uxorem quacumque ex causa : di-,, cens : Num legistis quoniam qui fecit„ masculum Sc feminam fecit... Quidi-,, miserit uxorem , excepta causa fornica-tionis, facit ean>m?chari, At vere qui-

dem quantum ad se facit eam moechari,dimittens eam non mcechantem . Sienim vivente viro adultera vocatur, sifacta suerit altera viro : sine dubio quidimittit dat ei occasionem secundarum,nuptiarum.Et propter hoc facit, eamm?chari.„

Ex quarto Saeculo se prodit 88. Basiliustin regula morali 73. cap. r. Hierony-mus in epitaphio Fabiolae: Ambrosius ia

cap»