2 74 Dißertatio Trima

„ senatus ann . r 5. ann. Regni Henrici VIII.,, eap. io, ordinem Episcopalem in loco„ sacro, id est, in Ecclesia, vel sacello,,, celebrandum esse decernit . Similiter,, hodiernum ordinale Anglicanum , quod,, süb Eduärdo VI. auctoritate Parlamen-,, taria in publicum emanasse antea di-,, ximus, ne Diaconum quidem ordinari,, permittit , nisi in facie Ecclesia:. „Nec mirum quod, deficientibus conditio-nibus a Rege statutis, irrita apud Anglosevadat ordinatio , quippe quas apud eos ni-hil aliud sit, quam commisso , commiffio-ni Magistratus civili non absimilis, nul-lum imprimens characterem hinc ali-quem , omisso Presbyteratu , Episcopuminaugurare non dubitant, namque conse-crare , deputare, seu aliquem constitueread officium sacrum idem est apud illos ,■quocirca , modo solum precario Ministrisuis funguntur officiis; quod quidem eosnullum habere sacrum ordinem ostendit,adeoque nullam veram ordinationem .

Quarto : Ordinationes cessasse non le-vius argumentum estjacobi I. factum, quijam Rex Scotiae anno isioj. Regni An-glias sibi diadema, annuentibus Anglis,imposuit; hic autem zelo zelatus pro Epi-scopatu ann. 1610. in Scotia stabilire cu-piens , cum ibi non esset Episcoporum co-pia , ad consecrandum tres inde in Angliamadvocavit Ministros, qui omisso Presbyte-ratu , ordinati sunt Episcopi : Sed non sinescandalo Catholicorum qui stupentes non lu-dicras .sed falsas hujusmodi ordinationes ir-ridebant. Harduinus pag. ;6.

Quinto: Non desunt argumenta irrefra-gabilia quibus probatur ParKerum ordina-tum fuisse mense Septembri ann. 1559. asimplicibus Presbyteris in hospitio Londi-ni in urbis loco nominato Cheapfide : quiavero tunc temporis non alia facta est or-dinatio , manifeste sequitur ParKerum fuis-se, ut jam saepius diximus, in isto irreve-renti loco inauguratum , nusquam vero 17.Decembris ejusdem anni in palatio Lam-fceth , ut quidam fabulantur . Cujus rei ar-gumentum est commissio Reginae Elisabe-ths? , quam dedit 9. Sept. ann. 1559. quae-que refertur in collectione Rymeri tom.15. pag. 541. Tum vero elapsi ad sum-mum viginti diebus, juxta regni leges subgravissimis poenis ordinatio post hanc no-minationem erat facienda . Igitur de fa-cto ParKerus tali mense fuit inauguratus

Cantuariae Episcopus. Quod mirum in mo-dum arguit altera Reginae commisso apudeumdem Rymerum pag. 546. quo qui-dem actu nominat commissarios qui peromnes regni Provincias juramentum su-premae primatis? ab Ecclesiasticis pro Re-gina exigerent. Commiffiodieio. Octobrisejuldem anni facta est , ubi quinquies us-que Matthäus ParKerus appellatur Re-verendissimus Cantuariae Episcopus , Scquidem in capite , tum ceterorum Episco-porum , tum segni procerum . His verbis,Regina ,

Reverendijfimo in Cbristo Patri MattlatCantuarienfi Arcbieiscopo ; ac Reverendis inCbrifio Patribus Edmundo , Londonienfi E-pifcopo , ac .Ricardo EHenfi Episcopo , ac et-iam dilePiis & fidelibus conßliariis suis &c.Sub .finem vero , tefie Regina apud Wefi-Mofiafierium , vicesimo die Ociobris . Igiturjam ParKerus mense praecedenti sierat or-dinatus, sin minus & fuerit mense Decem-bri sequenti, bis seu interata vice foretordinatus, quod absurdum est.

Ulteriores probationes pro isto momentoaffert P. Harduinus in sua dissertationesed ha:c sufficiant pro capite ordinationisParKeri Londini facta; nunc alio medioprobatur ejus ordinationis vitium .

TSostior Barlevv , quem aliqui .ParKeri insti-tuunt consecratorem , nusquam fuitEpiscopus .

Istud caput variis probat momentisHarduinus a p. IIX. usque ad L14.

Primo: Guillelmus Birlovv ReligiosusAnulus Apostata, teste Harmer , uxoratuserat, habuitque ex conjugio quinque filias,quas totidem Episcopis protestantibus Ma-trimonio junxit, qui quidem mense Se-ptembri anni 1559. solum erat Episcopusdesignatus Cestriae, nec postea per legiti-mum Episcopum inauguratus fuit ; si ergoEpiscopus solum designatus mense Septem-bri , supposito quod ordinaverit ParKerum ,ex hac illegitimi consecratoris parte, de-ficit ipsius ParKeri consecratio .

Secundo: Doctor Barlovv nondum eratEpiscopus anno 1536. nec utique 15+1. quodfacile probatur ex Henrico Vili, cujusad-funt duo actus authentici, quo Parlamen.tum adunat annis modo laudatis. Posterioractus legitur in collectione Rymerii tom.' 4 . pag. 737 .